Leve de vesting Brielle

Het symposium en de toekomst van de vesting Brielle

De vesting van Brielle is momenteel een ‘hot topic’. 300 Jaar geleden werd de laatste hand gelegd aan de vestingwerken in haar huidige vorm (het ‘oud’ Nederlands Vestingstelsel van vestingbouwers Willem Paen en Menno van Coehoorn).

In 1975 is er een grote restauratie gedaan en nu worden de wallen voornamelijk gebruikt als plek waar schapen grazen, mensen hun hond uitlaten en waar je af en toe een bunker kunt bezoeken, zoals op de bastions waar verenigingen hun intrek hebben genomen in de gebouwen.

Anno 2014 is nu de vraag: wat willen we met de vestingwerken in de toekomst? Uit die vraag is onder andere de werkgroep van het Erfgoedgilde ontstaan (met de groep ‘Kanonnen en Affuiten’ die elke zaterdag bezig is met het opknappen van de wallen) en de werkgroep ‘Bastions Ontsloten’, die probeert nieuwe functies te bedenken voor de bastions, zodat zij de geschiedenis van de stad weer gaan vertellen.

De vestingwerken zijn belangrijk voor de identiteit van Brielle. Wat vele steden niet hebben, hebben wij in Brielle wel: een zichtbare historie, terug te halen naar de eerste ommuring van de stad in 1338 toen de heer van Voorne de Briellenaren het recht gaf op verdediging. Acht jaar daarvoor had hij al stadsrechten verschaft.

Vroeger werden de stadswallen met de stad verschoven als een stad meer inwoners kreeg. In het huidige Brielle ligt de Groene Kruisweg tussen de binnenstad en de omliggende wijken in en is de binnenstad niet meer voor iedereen de meest logische plek om te gaan winkelen, wanneer het ook gemakkelijk mogelijk is naar andere omliggende plaatsen te gaan.

Hoe kunnen we deze ‘uitdaging aangaan’; nieuwe ideeën toepassen en deze samen laten werken met de historie van Brielle? Kunnen we gebruik maken van onze historie om het centrum levendiger te maken? De slogan ‘stad van nu, sfeer van toen’ past helemaal bij Brielle.

Tijdens het symposium op 17 januari zijn er diverse bijzondere ideeën aangedragen: van het maken van stadsmuren om alle wijken heen tot een stadspoort bij de groene kruisweg, waardoor men echt ‘Brielle’ in komt rijden. Het bijzonder zichtbaar maken van de vestingwallen op een nieuwe-tijds manier: het openleggen van stukken stadsmuur, met glas werken in combinatie met de oude muren, kunst samen laten gaan met erfgoed… Zelfs enorme figuren van 1 april, gemaakt van draadstaal. Het maken van een stadscentrum op de plek van de huidige rotondes, over de weg heen, waarbij je heel gemakkelijk van het nieuwe gezellige moderne stadscentrum, doorloopt in het oude centrum met de historische panden en de sfeervolle winkels, kroegen, het museum  en stadsherbergen.

Bekijk het boekje dat gemaakt is voorafgaand aan het symposium >

Wij van Levedevestingbrielle zijn natuurlijk op zoek naar meer ideeën. Hoe kunnen we de binnenstad behouden, verder verlevendigen, met de eisen van de moderniteit? En hoe doen we dat, met behoud en nog liever – met gebruik van – ons prachtige erfgoed?

Geef uw reactie hieronder of via het contactformulier.

Februari: de maand van de Affuiten

17. vereende krachten

Foto hierboven; “met vereende krachten”

 

In januari is het tweede affuit in elkaar gezet en zijn we begonnen met het derde. Eén affuit is voor Bastion 2, achter het kruithuis en één komt buiten de wallen bij de haveningang.

Bij het tweede affuit hadden we wat passingsproblemen met de bouten die dwars door de buitenbalken en de liggers gaan.

1. tweede affuit

2. probleem

Maar uiteindelijk is het gelukt. Ondertussen wordt hard gewerkt aan de assen en bovenbalken van het derde affuit.

3.assen maken derde affuit

4. uitholling derde affuit

16.

Het tweede affuit wordt verplaatst zodat er ruimte komt om het derde in elkaar te zetten en we krijgen hier extra hulp bij.

5. ruimte maken

6. aanzet derde affuit

7. chassis derde affuit

8. hulp

Voor het derde affuit moeten ook wielen gemaakt worden, dus eerst halve cirkels zagen. Gelukkig zijn de wielen voor het tweede affuit al klaar.

9. wielen maken

10. wielen

Het opbouwen van de derde affuit gaat gestaag door en als het werk voorspoedig blijft verlopen kunnen de twee affuiten nog voor 1 april geplaatst worden.

11. opbouwen derde affuit

12.

13.

Het eindproduct is prachtig geworden.

15. mooi he
Nu maar hopen dat het kanon erop past.

Tekst en foto’s: Sander van ’t Verlaat

Vakmanschap: muurschilderingen Kruithuis Oudheidskamer

Twee kunstenaars, de verbeelders uit Brielle, zijn vandaag belangeloos begonnen met een schitterende muurschildering in het Kruithuis. Ze schilderen de gebeurtenissen van 1 april 1572. Wat een prachtige taferelen!
Buiten heeft de gemeente een trap geplaatst zodat de toegankelijkheid is verbeterd.

kruithuis1

oudheidkame kruithuit brielle 2

oudheidkamer2

Vorderingen Kruithuis

De afgelopen periode hebben we expositiemateriaal tijdelijk opgeslagen in het kantongerecht, vervolgens panelen naar het kruithuis gebracht, een presentatie over onze plannen gehouden voor de plaatselijke ondernemersvereniging, verf uitgezocht (oranje,blanje, bleu, kleuren van de geuzenvlag, goed idee van Marijke Holtrop) en panelen geverfd. Ook wordt door Van der Linden gewerkt aan de wc-ruimte. Bovendien is Marcel van Driel druk bezig met de aanleg van het elektra. Beneden klaar, boven vordert.

vorderingen1

vorderingen1

vorderingen1

vorderingen1

Het kruitmagazijn in de courtine VI-VII

Leve de Vesting Brielle logo

Informatie afkomstig uit de rubriek ‘Opmerkelijk’

tekst: Aart van der Houwen
foto’s: Joke van Driel – van der Voorde

Achter de voormalige technische school aan de burgemeester H. van Sleenstraat ligt, verscholen onder het wandelpad over de zogeheten courtine tussen bastion VI en VII, een bomvrije ruimte.

In het talud aan de binnenzijde van de wallen is het gehavende maar nog goed bewaard gebleven muur en stucwerk te zien, met de -dichtgemetselde- waar vroeger de deuren en ramen zaten. Het heeft weliswaar een haveloze uitstraling en bij een eerste blik zal het idee kunnen ontstaan dat er bij sloop niets aan verloren zou zijn, maar dat is niet juist! Het bouwwerk is één van de oudste objecten in de Brielse vestingwallen en zelfs het enige in zijn soort. Het dateert van 1786/87, en is daarmee bijna een eeuw ouder dan de bekende wit gepleisterde ‘bunkers’ die boven op de wallen staan.

DSC02125

Het stenen bouwwerk is niet minder dan twaalf meter lang en viereneenhalve meter diep; door de dikke muren gaat veel van de ruimte verloren; binnen blijft slechts een ruimte over van 9,50 bij 2,50 meter. De zoldering is bolvormig en in het midden 2.89 hoog. Bovenop de 27 cm dikke dakplaat ligt anderhalve meter grond. De oorspronkelijke bestemming moet nog worden vastgesteld, maar zeker is dat de ruimte in de 19e eeuw diende als bergplaats van buskruit; er kon 3.500 kg buskruit in worden opgeslagen.

Kruidmagazijn in courtine VI-VII002 brielle

Beschrijving
Zoals gezegd diende het bouwwerk in de 19e eeuw als kruitmagazijn. De ruimte is daarvoor zeer geschikt: de muren, bijna 80 cm dik, zijn voorzien van een spouw van tien centimeter, zodat de kou, maar vooral het vocht, uit de wallen niet in de ruimte kan doordringen. Op de vloer lag een houten vlonder zodat optrekkend vocht minder invloed had. Opvallend zijn de ramen in het magazijn: die verwacht je niet in een dergelijke ruimte. De ramen konden met luiken gesloten worden. Tenslotte loopt er vanuit de ruimte een luchtkanaal met een doorsnede van bijna zeventig cm (binnenmaat) door de wallen naar buiten.

Kruidmagazijn in courtine VI-VII002 brielle2

Indeling
De ruimte was opgedeeld in drie delen: het middengedeelte was het feitelijke magazijn. Aan weerszijden daarvan was een klein portaal. Hoewel de ruimte van het magazijn vrij beperkt is, zou het goed bruikbaar geweest kunnen zijn als ‘laboratorium’, waarin projectielen werden samengesteld: er was voldoende daglicht door de twee ramen en zuurstof dankzij het luchtkanaal; de houten vloer voorkwam mogelijke vonken en de beide ingangen voorkwam dat men ingesloten kwam te zitten of door onnodig door de ruimte moest lopen.

Kruidmagazijn in courtine VI-VII001

Afsluiting van de toegang
Tot in de jaren 1970 was de ruimte nog toegankelijk, zelfs kropen kinderen door het kanaal om er aan de singelzijde weer uit te komen (dit is wellicht ook de basis van de vele verhalen over onderaardse gangen in Brielle). Uit overwegingen van veiligheid of om vandalisme voor te zijn, is in het verleden besloten om de toegang tot het magazijn dicht te maken en de uitgang van het kanaal aan de buitenzijde af te sluiten. Zoals op de plattegrond van 1884 (hierboven) te zien is, stond het luchtkanaal niet haaks op de achterwand, maar leidde deze naar rechts, in de richting van bastion VII.

courtine

Herinnering
L.W. Hordijk: Ik herinner mij dat ik als jongetje van een jaar of elf, twaalf, (ca. 1964) in de bunker ben geweest en toen ook door het luchtkanaal ben gekropen; je kwam er bij de wallen weer uit. Ik weet nog dat ik halverwege op de bodem van de buis klopte en dat het daaronder hol klonk, alsof er daar nog een ruimte was.

Naschrift:
Begin juni is bij het Vestingmuseum navraag gedaan over de oorspronkelijke bestemming van het bouwwerk. De aanvraag is de 19e in behandeling genomen.

 

 

 

 

Bastion VIII

Informatie afkomstig van: het erfgoedgilde, Sander van ’t Verlaat

Bastion 8 is een groot en bijzonder bastion. Het biedt onderdak aan de Brielse Roeiclub en aan de 1 april vereniging. Veel Briellenaren kennen dit Bastion ongetwijfeld door de winkel van de 1 april vereniging de “Geuzennaald”.

1-bastion8

Het gehele bastion is bedekt met een laag grond, jammer genoeg staan er ook veel te grote populieren op. Bovenop zijn ook een soort schoorstenen te zien. Dit zijn de luchtinlaten.

2-bastion8

3-bastion8

Op de tekeningen van de plattegrond en zijaanzicht is goed te zien dat Bastion 8 uit 3 overwelfde ruimtes bestaat, waarvan de binnenste weer onderverdeeld is in kleinere ruimtes.

4-bastion8plattegrond

5-bastion8zijaanzicht

Het bastion bestaat uit twee grote ruimtes met ronde gewelven met daar tussen een aantal kleinere ruimtes. Via de gang vanaf buiten…

6-bastion8gang

7-bastion8

…kom je in een wat bredere gang die hier haaks opstaat en toegang geeft tot de verschillende ruimtes. Als je rechtdoor loopt kom je in het gewelf in gebruik bij de Brielse Roeiclub.

8-bastion8

De gang naar rechts geeft toegang tot de ruimtes die in gebruik zijn bij de 1 april vereniging. Het achterste gewelf wordt gebruikt door de geuzennaald.

9-bastion8

10-bastion8

Om deze ruimtes loopt een gang, met nissen die aan de kant van de kamers dikke glazen ruiten hebben.

11-bastion8

In deze nissen werden olielampen geplaatst, zodat in de twee ruimtes met kruit gewerkt kon worden, zonder brandende lampen in dezelfde ruimte.

12-bastion8

Overal in Bastion 8 zijn er mooie details te vinden. Zoals mysterieuze deurtjes en luchtroosters

13-bastion8

14-bastion8

Hopelijk zal iemand nog de historie van dit mooie bastion boven water kunnen halen.

 

 

Stelling 3: Moeten de wallen worden toegevoegd aan de stad?

 

 

stelling3

Reacties via Facebook (namen weggelaten i.v.m. privacy):

…. “Gebruik van de wallen met het nodige respect kan ik alleen maar toe juichen, wordt een groot deel van het onderhoud mee bespaart en er komt geld binnen voor restauratie en onderhoud, als het tenminste niet in de algemene pot verdwijnt .”

….. “De wallen zijn al een eenheid met de stad! Een Mac Donald, betonnen kijkdozen, meer van die onzin en loopgraven door de vesten? Hoe kun je het verzinnen! DISNYFICATIE heet dat! Daar zit Den Briel echt op te wachten!!!”

….. “Daar hebben we de nieuwe wallen voor. In de stad is men er nooit in geslaagd het oude met modern aan te vullen. Alleen maar toeristenromantiek.”

U kunt hieronder ook uw reactie plaatsen, wanneer u dit wilt:

 

 

 

 

Stelling 2: Hebben wij de plicht om onze hedendaagse bijdragen aan de historische stad toe te voegen?

De tweede stelling m.b.t. de toekomst van de vestingstad luidt als volgt. Reacties zijn weer erg welkom!

stelling2 - toekomst brielle als vestingstad

Reacties kunt u hieronder plaatsen:

 

Stelling 1: Vormt de vesting een belemmering voor uitbreiding van Brielle?

Februari 2014:

De eerste van drie stellingen, gepubliceerd op de website en op facebook. In week 7 en 8 volgen de andere twee stellingen. Wij hopen op veel reacties, zodat we ons samen uitspreken over de toekomst van onze eigen stad.

stelling1 - toekomst brielle als vestingstad

Via Facebook is op deze stelling flink gereageerd. Enkele reacties (delen ervan) leest u hieronder. Ter bescherming van de privacy zijn namen weggelaten:

…”Neen, dat wordt niet belemmerd…. Het culturele en monumentale erfgoed is de oude stad binnen de wallen. Dat vormt de aantrekkingskracht. Maar dat mag geen belemmering zijn voor een groter Brielle. Je moet er alleen verstandig mee omgaan.”…

… “Het is toch van de zotte dat er maar gediscuteerd moet blijven worden over de Vesting van Den Briel! Al dat geleuter kan alleen maar komen uit de kokers van personen die geen enkel respect hebben voor Den Briel en haar authentieke bewoners, waarvoor Briellenaren zoals Johan Been, Jacques Klok en Henk Vegter – om wat personen te noemen – zich jarenlang ingezet hebben om het stadje op een juiste manier in stand te houden. Is er dan nog niet genoeg verziekt? …. “

…. “De uitbreiding vormt juist een belemmering voor de vesting denk ik”

…. “Waarom Brielle uitbreiden? Over een paar jaar zijn we onderdeel van de gemeente Voorne-Putten en kunnen we de polders tussen Spijkenisse en Hellevoetsluis lekker dichtbouwen. Daar valt toch niet zoveel meer te verknallen…”

… “Brielle hoeft niet meer te groeien wat mij betreft. Dat alles uit de binnenstad weggaat is alleen maar heel erg jammer en niet bevorderlijk voor onze stad.”

… “Ja de vesting vormt een belemmering voor de uitbreiding van de stad. EN DAT WIL IK GRAAG ZO HOUDEN.”

… “Nee niet de vesting maar de Groene Kruisweg is de belemmering! Denk die eens weg en dan kun je aansluiten en uitbreiden.”

… “De vesting is de geschiedenis van Brielle!”

…. “Als je de vesting levend wil houden moet men stoppen met vergunningen uitgeven voor tijdelijke bewoning de binnenstad loopt leeg omdat er onderhand meer arbeids migranten tijdelijk in de binnenstad wonen dan vaste bewoners lijkt wel een sneeuwbal effect.”

…. “Handen af van de wallen het is en blijft cultureel erfgoed. Waarom moet alles op de schop om een project ontwikkelaar weer zijn zakken te laten vullen? Laat brielle wat het is er wordt en is al te veel verkwanseld. ik heb gesproken.”

Hieronder kunt u uw reactie nog toevoegen:

 

 

Januari; schaven, boren en schilderen

Na een welverdiende pauze tijdens Kerst en Nieuwjaar zijn we op 6 januari weer begonnen. De komende weken of misschien wel maanden, afhankelijk van het weer, werken we binnen aan de affuiten. Er ligt hout voor drie stuks!
Het hout was al op maat en moest alleen nog op lengte gemaakt worden en natuurlijk geschaafd.

3-januari

4-januari

Vandaar de titel deze maand: schaven, schaven en schaven. Gelukkig niet met de hand maar op de schaafbank bij Leen van Dijk. Maar toch moet je met drie man aan de schaafbank staan voor de grootste en langste stukken hout.
Er lagen nog twee “assen” klaar en hierop komen twee lange liggers. Omdat de liggers enigszins taps toelopen, moet eerst goed gemeten worden, voordat de verbinding ingehakt kan worden.
1-januari

2-januari

Daarna worden met draadeinden de liggers aan de assen vastgemaakt.
Maar daarna kan het opbouwen beginnen; in totaal komen er nog 5 balken aan elke kant op het “chassis”. En per kant komen er twee lange draadeinden doorheen, dus boren maar. Gelukkig hebben we de hand weten te leggen op lange houtboren; een koopje via internet. En dit maakt het werk heel wat makkelijker. 5-januari

 

6-januari

Ondertussen wordt al gewerkt aan de assen voor het tweede affuit. Eerst op diepte inzagen en dan met de hand rondmaken. Een heel karwei! Het maken van een as duurt zeker twee ochtenden.

7-januari

8-januari

 

Het werk aan het eerste affuit gaat gewoon door. In de bovenste balken moet een uitholling komen waarin de “armen” van het kanon rusten.

9-januari

Bij het opbouwen van het affuit is tussen de balken al geverfd en nu kan het geheel in de eerste laag grondverf worden gezet. Het ziet er al bijna uit als een echt affuit. Nu nog twee balken plaatsen in de lengterichting (hierop ligt het kanon) en met draadeinden door en door met de zijkanten verbinden en de wielen monteren.

11-januari

 

12-januari

14-januari

De balken voor het “chassis” van het volgende affuit worden al gemeten en op maat gemaakt. Met een beetje geluk, kunnen we die in februari klaar hebben.

 

15-januari

 

 

 

Reactie op Symposium 17 januari

TOEKOMST VESTINGSTAD

Door Rens van Adrighem

rens afbeeldingTijdens het symposium werd het de pers kwalijk genomen het persbericht over de toekomst van de vestingstad verkeerd geformuleerd te hebben. De stuurgroep ”Leve de Vesting” is zelf met die achterlijke plannen op de proppen gekomen. Kosten nog moeite werden daarbij gespaard. Mensen, buiten Krijn van Driel, die blijkbaar zonder dan ook maar een kleinbeetje binding met Den Briel te hebben, mochten zich volledig uitleven met het bedenken van ideeën voor ‘het redden’ van Den Briel. Loopgraven door het water van de vesten, en de bouw van megalomane bouwsels op en rond de wallen zouden de binnenstad en de binding met de buitenwijken aantrekkelijker moeten gaan maken volgens Architect Kluijver. Ruikt hij misschien weer geld, na zijn fraaie bouwsels aan de Botbijlweg, de ‘Pleerolhouder’ en het geldverslindende zinloze Kaaitunneltje. Errol Ooft weet zelfs zo ver te gaan, dat hij vind dat de Groene Kruisweg ondertunneld moet worden.

Het is te hopen dat dergelijke waanideeën binnen de kortste tijd in de vest worden ‘geflikkerd’, zoals burgemeester Van Viegen zou zeggen. Respectvol omgaan met het historisch erfgoed en wat vroegere generaties tot stand hebben gebracht is met al die plannen wel héél ver te zoeken. Het zal niet eenvoudig- misschien wel onmogelijk zijn de binnenstad weer levend te krijgen.

Je vraagt je toch sterk af of de afsluiting van Nobelstraat en Voorstraat wel verstandig is geweest. Dat is alleen nuttig bij een aaneengesloten winkelfront en daar is in Den Briel geen sprake van. Daardoor is de binnenstad wat winkels betreft leeg gelopen, en worden zaken woningen. Het had ook verstandiger geweest het theater in de binnenstad te realiseren. Daar waren prima geschikte panden – zoals aan het Scharloo – voor beschikbaar. Ook het Streekarchief, gelokaliseerd in de binnenstad zou levendigheid opleveren. Denk daarbij aan bijvoorbeeld het Arsenaal. Kortom: de Brielse bestuurders hadden best wel wat inventiever en beter kunnen doordenken.

Alle levendigheid uit de binnenstad is nu bijna verdwenen. Sportvoorzieningen, winkels bedrijfjes, huisartsen, banken en ga zo maar door zijn vertrokken. Met ook het verplaatsen van AH naar buiten de wallen, zal de binnenstad voorgoed leeg en stil worden. Het is te hopen dat de komende gemeenteraadsverkiezingen wat raadsleden oplevert die écht binding voelen met ’t Brieltje, en wél respect hebben voor het historisch Briels erfgoed, want daar is blijkbaar wel héél erg behoefte aan.

En met je tengels van de wallen afblijven is de leus!

Rens van Adrighem.

 

 

Symposium ‘Inspiraties voor de toekomst van de Vestingstad’

Op 17 januari werd een symposium gegeven in BRES met de titel ‘Inspiraties voor de toekomst van de {vesting} stad’. Dit symposium werd georganiseerd door het uitkomen van het boekje ‘De Toekomst van de {Vesting}stad’ in 2013, tijdens het vieringsjaar van het 300-jarig bestaan van de vestingwerken in haar huidige vorm.

Foto’s: Jos Uijtdehaage

Dick Verbeek, voorzitter van de stuurgroep ‘Leve de Vesting Brielle’,  in het voorwoord:

In 2013 hoeven we de stad niet meer te verdedigen tegen vijanden van weleer. De oude vestingwerken hebben hun oorspronkelijke functie verloren. Echter zonder hun waarde te verliezen. Behoud van die waarde geldt ook de binnenstad. Een waarde die inhoud moet worden gegeven om het verlies te voorkomen. Waardoor wordt de vestingstad nu bedreigd?”

Zijn het de vijanden van een oprukkende economie met een ongebreidelde stadsontwikkeling met een leeglopende vesting, doordat de gemeente steeds verder buiten de vesting groeit? Of een sluipende transformatie van een leef naar een slaapstad? Actie of rust? De nieuwe ‘vijanden’ zijn minder grijpbaar en dus lastiger te weren. Passief afwachten is geen optie, maar de aanval past ook niet in een nieuwe strategie. Anno 2014 is samenspannen misschien wel de beste optie.”  (Hele boekje: klik hier>)

BN  wk04-2014   Symposium Vestingstad 1

In het symposium presenteerden Han de Kluijver, Errol Ooft en René Hofman hun ideeën over stadsontwikkeling anno nu, de dreigingen die op dit moment plaatsvinden (uitloop van voorzieningen, de dreiging dat Brielle een slaapstad wordt). Krijn van Driel kon helaas niet aanwezig zijn, maar laat zich in het boekje horen over ‘stopverf, glaslatten en verkeersborden’ en de controverse die dit regelmatig veroorzaakt. Tot slot was er een discussie vanuit drie stellingen.

Tussendoor waren er theateracts van Robert Baarda, José van Dam-Vuijk en Nadra Eleonora.

BN  wk04-2014   Symposium Vestingstad 2

BN  wk04-2014   Symposium Vestingstad 3

Werk aan de vestingwerken: December – feestmaand

December is voor iedereen een drukke maand. Ook voor de werkgroep kanonnen en affuiten. Dus wordt er minder gewerkt omdat een aantal leden andere bezigheden hebben.

Maar bij het Kruithuis staat nog een stelling en elke week dat die er langer staat kost huurpenningen. Daarom met man en macht aan het bikken en pleisteren geslagen. Het lukt om de voorgevel en één van de zijgevel in ieder geval af te maken. De rest volgt volgend jaar.

1-kruithuisje

2-kruithuisje

 

3-kruithuisje

 

4-kruithuisje

5-kruithuisje

 

Ruim een maand geleden is het nieuwe eikenhout voor drie affuiten geleverd. Dit moet nog gesorteerd worden en klaar gelegd voor het werk in het nieuwe jaar.

6-hout

7-hout

 

Ook wij nemen een aantal vrije dagen. De leden van de werkgroep wensen u fijne dagen
Frits Bohemen
Leen van Dijk
Peter Kroone
Jaap Rijsdijk
Albert Sars
Sven Schreuder
Johan Stam
Koos Steentjes
Guisep D’Silva
Sander van ‘t Verlaat

kerstgroet2013

 

Ouverture filmpjes

Door: Piet de Winter en Corrie de Winter

 

1. Het Eind

2. Witte Dame (de Zotten)

3. Sax

4.  In Naam van Oranje

5. Twist en Shout

6. Sax solo

 

 

 

 

 

Foto-verslag finale act op de Markt

3 - Corrie de Winter
Foto boven: Corrie de Winter, hieronder: Lenneke Mietes

Bevrijding17

z - Corrie de Winter 1
Foto boven: Corrie de Winter, onder: Lenneke Mietes

Bevrijding18

z - Corrie de Winter 2
Foto boven: Corrie de Winter, foto’s hieronder: Lenneke Mietes

Bevrijding19

Bevrijding20

Bevrijding21

Bevrijding22

Bevrijding23

Bevrijding24

Bevrijding25

De Rozemarijntjes- Corrie de Winter
Foto boven en onder: Corrie de Winter

z - Corrie de Winter 3

z - Corrie de Winter 4
Foto: Corrie de Winter

z - Corrie de Winter 5
Foto: Corrie de Winter

Achtergrond 1 decemberviering - foto corrie de winter
Foto: Corrie de Winter
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Foto-verslag van de wandelingen olv Gidsengroep Brielle. Spel: 1 Aprilvereniging.

De wandelingen tijdens de 1 Decemberviering werden verzorgd door de Gidsengroep en hadden als doel om op verschillende locaties de geschiedenis van 200 jaar geleden uit te beelden.

Foto’s: Corrie de Winter (eerste drie foto’s) en Lenneke Mietes

200 jaar koninkrijk Brielle

200 jaar koninkrijk Brielle rondleiding

Bevolking mort

Bevrijding1

Bevrijding2

Bevrijding5

Bevrijding8

Bevrijding9

2 Corrie de Winter(deze foto is gemaakt door Corrie de Winter)

Bevrijding12

Bevrijding13

Bevrijding14

Bevrijding16

 

 

 

 

Briels Nieuwsland 27 november ‘De Wallen Verplaatsen’?

Briels Nieuwsland 27 nov 2013

November en nog steeds buiten aan het werk…

Het hout voor drie nieuwe affuiten is aangekomen en het ziet er goed uit. Alles is op maat gezaagd en al geschaafd en het is niet nat. Maar het maken van de affuiten moet nog even wachten.

1-hout

In oktober was al veel werk verzet aan Bastion 8 en een half. Nu nog de “finishing touches”, zoals het bijwerken van het pleisterwerk in de deuropeningen, afmaken van de houten overkapping boven de deuren. Bovendien heeft de gemeente op ons verzoek een straatje voor de deuren gemaakt met een afvoer. Als voorlopig sluitstuk, in het voorjaar moet er nog wat schilderwerk gedaan worden, heeft het bastion een nummer gekregen; Bastion VIII I/II:

5-bastion 8,5

Toch hebben we ook nog wat binnenwerk gedaan, namelijk het boren van gaten in en het verven van het nieuwe ijzerwerk voor de affuiten. Op veel affuiten ontbreken de ringen en handvatten.

6-ijzerwerk affuiten

7-ijzerwerk affuiten

Aan Bastion IX zijn de afgelopen weken ook veel uren besteed. Na de eerste spuitbeurt bleef na het krabben toch te veel oude, loszittende verf zitten. Dus met de grote kracht van de hogedrukspuit van Leen van Dijk nog maar een keer er tegenaan. Daarna met man en macht de grote en kleinere gaten en scheuren gedicht. Toen we een ochtend weer verder wilden gaan, bleek er water uit de scheuren bovenaan de muur te sijpelen. Na onderzoek bleken er grote scheuren in de bovenkant (de ezel) te zitten. Dus aan het graven en met cement aan het werk. Bastion IX ligt er nu wat “beschimmeld” bij, maar het is de bedoeling om voor 1 april 2014 de muren weer stralend wit geverfd te hebben. Tussendoor zijn ook de deuren aangepakt, zodat die nu weer goed sluiten. Volgend jaar gaan we verder.

10-bastion9

9-bastion 9

12-bastion9

13-bastion9

Bij het Kruithuis, dat als 1 april museum dienst gaat doen, stond al een paar weken een steiger. Dus met de hogedrukspuit van Leen meteen ook maar de voorgevel afgespoten. En jawel, ook aan het Kruithuis blijkt meer werk te zijn dan we dachten. Maar eigenlijk is het wel te verwachten. De laatste week van november dus weer aan het schrappen en krabben. Gelukkig zijn de zijgevels in betere staat. Als het weer meezit, kunnen we de komende weken ook de scheuren en gaten nog pleisteren.

Van werk komt werk, dat blijkt als je alles goed gaat bekijken. Zo hebben we een rottende boomstronk die tegen een van de steunberen stond, uitgegraven. Enige tijd geleden is al de grond bij de brug weg gegraven, zodat deze straks weer kan draaien. Op het werklijstje staan naast al het werk aan het huisje zelf o.a. trap naar de brug, nieuw pad van klinkers, bruggenhoofden voegen, gracht schoon (laten) maken, het aanbrengen van een rand van grind rond het Kruithuis en zo nog wat zaken.

14-spuitenkruithuis

15-spuitenkruithuis

18-kruithuis

19-kruithuis

Tot slot een foto van het nieuwe pad naar Bastion II (achter het Kruithuis), dat de gemeente heeft laten aanleggen. En ook hier weer met afwatering naar de gracht. Nog even geduld en dan zullen alle bastions er zo mooi uitzien.

21-bastion2

Sander van ’t Verlaat Foto’s Jaap Rijsdijk en Sander van ‘t Verlaat

 

Boekje ‘De toekomst van vesting Brielle’

November 2013 is er een boekje uitgebracht genaamd: ‘De toekomst van de vesting Brielle’.  Hieronder leest u het voorwoord van Dick Verbeek, voorzitter van de stuurgroep ‘Leve de Vesting Brielle’. Het hele boekje kunt u hier downloaden.
 

Waardoor wordt de vestingstad nu bedreigd?        – Voorwoord door Dick Verbeek

De Heer van Voorne verleende Brielle in 1330 stadsrechten. Acht jaar later, in 1338, ontving Brielle het recht om de stad met muren en verdedigingswerken te versterken. Uit overgeleverde documenten blijkt dat in 1342 rondom Brielle een stadsvest (gracht) aanwezig was en in 1350 sprake was van een stadsmuur. De plattegrond die cartograaf Jacob van Deventer vervaardigde, toont aan dat Brielle in 1558 liefst vier stadspoorten had.

Maar de verdedigingswerken voldeden op dat moment nog niet. Op 1 april 1572 namen de Watergeuzen namelijk de stad in, door de Noordpoort te rammeien en via de openstaande Zuidpoort binnen te sluipen. De Prins van Oranje gebood het stadsbestuur de verdedigingswerken verder te versterken. Er werden bastions aangelegd naar het toen gangbare model van de Italiaanse vestingen. De plaats van de bastions werd daarin bepaald door het schootsveld van de kanonnen. Regelmatig moesten de nieuwe verdedigingswerken door de stadhouder worden geïnspecteerd. Zo was Willem van Oranje in juni 1573 in Brielle aanwezig om te beoordelen of de zwakke plekken volgens zijn aanwijzingen waren verbeterd.

Tot halverwege de 17de eeuw zijn regelmatig belangrijke verbeteringen in Brielle doorgevoerd. Zo is de stad vanaf 1587 aan de oostkant verbreed. En in plaats van de middeleeuwse bakstenen stadsmuur, zijn aarden wallen en bastions aangelegd, kenmerkend voor het Oud Nederlands Vestingstelsel.

In 2013 hoeven we de stad niet meer te verdedigen tegen vijanden van weleer. De oude vestingwerken hebben hun oorspronkelijke functie verloren. Echter zonder hun waarde te verliezen. Behoud van die waarde geldt ook de binnenstad. Een waarde die inhoud moet worden gegeven om het verlies te voorkomen. Waardoor wordt de vestingstad nu bedreigd?

Zijn het de vijanden van een oprukkende economie met een ongebreidelde stadsontwikkeling met een leeglopende vesting, doordat de gemeente steeds verder buiten de vesting groeit? Of een sluipende transformatie van een leef naar een slaapstad? Actie of rust? De nieuwe ‘vijanden’ zijn minder grijpbaar en dus lastiger te weren. Passief afwachten is geen optie, maar de aanval past ook niet in een nieuwe strategie. Anno 2014 is samenspannen misschien wel de beste optie.

Laten we een nieuwe “Heer van Voorne” of “Ruwaard van Putten” niet afwachten. We hebben nog steeds de kans om de toekomst van de {vesting}stad veilig te stellen. Hoe we dat moeten doen? Het verleden heeft meer en minder wijze lessen voor ons nagelaten. En verder moeten we ons gezond verstand gebruiken met passie en gevoel voor de omgeving waar we wonen, werken en recreëren.

Laten we de oude wapens zo nodig omsmeden tot eigentijds wapentuig ter verdediging van de stad. De stad moet zich niet naar binnen keren, alleen maar terugkijkend op het verleden. Ook onze tijd eist aanpassing. De {vesting}stad heeft alleen toekomst als we oog hebben voor behoud en vernieuwing. Aangepast aan onze huidige behoeften en mogelijkheden. Een toekomstbestendige stad van nu met de sfeer van toen.
Dus aaNvallleeee!!!

Dick Verbeek
voorzitter stuurgroep Leve de vesting Brielle

Deze inspiratie voor de toekomst wordt u aangeboden door:
Leve de vesting Brielle 1713-2013
Het hele boekje kunt u hier downloaden.
 

De inspiratie bestaat uit deze brochure en het symposium
op 17 januari 2014

Artikel Brielsche Courant 20 november: “Stadswallen verplaatsen?”

Hieronder een artikel verschenen op 20 november in de Brielsche Courant. Het uiteindelijke boekje dat erover is verschenen is hier te vinden.

Toekomst Stadswallen Dick Verbeek - Brielsche Courant 20 november 2013

“Meer Leven op de Wallen” – Dick Verbeek; artikel AD 14 nov 2013

Meer Leven op de Wallen - Dick Verbeek - leve de vesting brielle

 

 

Vonnis op het Galgebolwerk

 

galgebolwerkOp 23 december 1794 werd in Den Briel op het Maarland Jan Leute, een burger, doodgeslagen. Het slachtoffer werd door twee mannen met een degen gedood. Een van degenen die door omstanders als de dader werd gezien werd onmiddellijk gevat. Het betrof enen Pieter uit Ingen in Gelderland. Zijn mededader, ook Pieter geheten, die trachtte te ontkomen, werd door de omstanders achtervolgd, gevat en dodelijk gewond.

Op 27 december van dat jaar veroordeelde de Brielse rechtbank de in hechtenis genomen en nog levende Pieter tot ophanging. De reeds overleden Pieter moest op het galgenveld aan de voet van de galg worden begraven. Uit deze zaak komt de arrestatie op heterdaad en de rol van het publiek naar voren. Uit de justitiële bronnen blijkt niet dat de schout is opgetreden tegen de omstanders die tenslotte iemand dodelijk verwondden. Wellicht betrof het hier twee soldaten van het garnizoen. In 1747 was van de 369 gezinshoofden in Den Briel bijna 15% militair. Het moordwapen – de degen – kan ook op de betrokkenheid van een soldaat wijzen. Wellicht had het publiek niet veel met zulke lieden op en was de hevige reactie van het Brielse publiek een uitlaat van spanningen tussen soldaten en burgers. Het rechtsgevoel had beiden ‘veroordeeld’ en de rechtbank sloot zich daarbij aan.

Uit: het Rechtboek van Jan Matthijssen

Fragment uit de pagina ‘Galgebolwerk’ op de website van Rens van Adrighem.

Het werk gaat door aan Bastions VIII t/m IX

Het weer bleef ons een groot deel van oktober goed gezind. Dus daarom eerst zoveel mogelijk schilderwerk afgemaakt. De laatste hand werd gelegd aan Bastion VIII. Het wit werd bijgewerkt, want het zout kwam er op sommige plaatsen toch weer doorheen. Ook is de bovenkant  in de zwarte verf gezet en aan de onderkant een zwarte rand aangebracht. De onderkant van de muren is na regen altijd modderig en dan valt het niet zo op.

werk aan de vesting brielle

De deur is gerenoveerd en gelakt en tot slot is het bijgewerkte bord op de deur weer aangebracht. De stoep zal nog herstraat worden. Op 5 oktober kregen we bezoek uit Spanje. Rens van Adrighem kwam kijken wat wij allemaal aan het doen waren. Op de foto zit hij links bij het koffiedrinken:

4-image010

Ondertussen ging het werk aan het volgende Bastion, door ons 8,5 gedoopt, ook door. Na het pleisteren van de scheuren en gaten en de grondlaag, zijn de muren twee keer geschilderd. Ook hier zijn de schouders en een rand aan de onderkant zwart geschilderd.

6-image051 (1)

10-image023

12-image020

Op de bovenkant van het bastion is de grond gedeeltelijk verwijderd, maar dit is nog niet naar onze zin en wordt nog aangepakt. De onderkant van de deuren bleken slecht en zijn een voor een door Leen van Dijk gerepareerd en na een schilderbeurt weer opgehangen. Ondertussen is de lijst boven de deuren nieuw aangebracht. Op een aantal kleine dingen na, is ook dit bastion klaar

.13-image029

In oktober is ook een begin gemaakt met Bastion IX. Dit zag er op het eerste gezicht goed uit, maar na het afspuiten bleek, dat dit bastion vol met scheuren en losse stukken cement zit.

17-image002

18-image076

19-image079

21-image035

We hebben besloten dat dit bastion weer het pronkstuk moet worden en geprobeerd wordt om nog dit jaar het pleisterwerk weer voor elkaar te hebben en de grondlaag aangebracht. Het streven is om voor 1 april 2014 het bastion zelf klaar te hebben. Maar bij een rondgang bleek er nog meer werk te zijn. Behalve schilderwerk enz van de twee kanonnen en affuiten, moet de grond op de bovenkant weer aangebracht worden; het hek op het bastion nagekeken en geschilderd en de houten trappen gecontroleerd. Ook het 1 april monument en de opgemetselde funderingen van de oude poort zijn aan een opknapbeurt toe. Een en ander zal in overleg met de gemeente uitgevoerd worden.

Ondertussen is er een stelling geplaatst bij het Kruithuis, want dit en de omgeving moet er straks weer netjes uitzien als in het Kruithuis het 1 april museum geopend word. Dus voorlopig nog genoeg werk aan de winkel.

25-image041

26-image062

Op onze mooie wallen staan veel mooie bomen. Helaas op sommige plaatsen wel te veel, zoals bv tussen Bastion VIII en IX. De storm op maandag 2 november heeft ons een handje geholpen. Een boom bij Bastion VIII en een half waaide om, gelukkig net naast de muur.

27=image073

28-image044

Nieuw: Trailer Vestingwerkenfilms tijdens Vestingweekend IV: Toondertijd

De trailer van deze bijzondere middag op 9 november:

Meer informatie is hier te vinden, met de mogelijkheden om te reserveren voor deze middag.

 

 

 

Recept ‘Likmevestje’

Het recept voor ‘Likmevestje’
-één van de smaeckelijke Brielsche gerechten uit het “Hemelsche Heerlyckheden”diner-

Snij een heel wit brood in lange repen.

Smeer de repen witbrood aan één zijde met truffelmayonaise.

Beleg deze de besmeurde zijde met carpaccio van ossenhaas.

Rol de belegde repen vervolgens strak op en wikkel in folie.

Laat de opgerolde repen 10 minuten koelen in de koelkast.

Haal de folie van de lange reep af en snij deze in plakken.

Prik een lange satéprikker aan de zijkant van het schijfje:

en daar openbaart zich het ‘Likmevestje’.

(de rest van het brood doneert u aan de lieflijke eendjes in de Veste)

Dit gerecht leent zich uitstekend voor andere beleg zoals bijvoorbeeld gerookte zalm.

 

Gemaakt en gesmaakt door hotel en restaurant “De Nymph” te Brielle, juli 2013

Hemelsche Heerlyckheden Gerechten

Intrede Hemelsche Heerlyckheden

Ter gelegenheid van de presentatie van de amuse “Likmevestje” en de Brielse cocktail “Nymphennat” door G.S. Sarolea

 

Den kock spreekt:

Ick heb mijn ambacht wel geleert
In princenhoven veel verkeert
Soo dat ick nu wel koken can
Op kleinen tyt voor hondert man;
Want op sijn Enghels, op sijn Spaens,
Op sijn Frans, en Italiaans
Maeck ik de saussen suer, oft soet
Waer aen g’u vinghers lacken moet
Al wat ick kook, is delicaet.

Maar, voor nu, heden
Likt u mijn vestje
Welgedaan mijn bestje
De smaak zo wel beleden
Dat zelfs zonder gebeden
Gezegend wordt in ’t bad
Van een glaasje
’n Bruisend Briels vaasje
Nymphennat
Lik mijn vestje

[strofe 1: gedicht van Jacobus Moons, ca 1635, strofe 2 Grigori Sarolea]

Recept vindt u hier.

—-

 

Gedicht ter aankondiging van voorgerecht twee: “Poort bij Nacht”

door G.S. Sarolea

Den geus kwam zonder stoot of slag
Door de zuiderpoort en zag
Dat Brielle smaakvol, lieflijk was
Sinds Noorderpoortramei vrij van Spaanschen lag’re klas

Wappert fier in hier en nu nog altijd Bleu, Oranje, Blanje
Bewaart De Nymph echter, niet onverwacht
Vandaag in Brielles zomers zweet, zonder franje
Verkoeling in een poort bij nacht

Dus voor U stoere vrouw of  lieve macho
geniet ’t koele goede van dees’ Briels gazpacho

Gedicht ter aankondiging van voorgerecht één: Triootje in de Veste
door G.S. Sarolea

Vijf broden en twee vissen deelde de Heer
tot een maaltijd voor velen meer dan Zijn eer
Onder Zijn zegen, in Zijn eeuwig huis hier van steen
beschermt Catharina ons van nu tot voorheen
Hoeveel vissen en broden hebben geen belang
Samen hier aan tafel, onder gespeel en gezang

Preken wij hier niet van heilig brood of missen
Proeven wij wel het best van juist drie and’re vissen
Ach nee geen haring, paling of verse kabeljauw
Zongen wij toen in een schoon liedjen kort ende gauw
Edoch, den kok vrijt geen boerinne van buiten in ’t zootje
Hij bereed binnen de vesting een welgevangen triootje…

Gedicht ter aankondiging van het ‘Brielsch Gerecht anno 2013’; de Brielsche Burger

door G.S. Sarolea

Inburgeringsvragen:

Gij Burger van Brielle: vraag je wel eens af of je stad slechts 1 april 1572 is
Identiteit
Gij burger van Brielle: vraag je wel eens af of Brielle slechts een vesting is
identiteit
Gij burger van Brielle: vraag je wel eens of die vesting 300 jaar geleden herbouwd is voor de vorige onverloren oorlog
identiteit
Vestingwallen waar we de honden uitlaten, schapen blaten of gewoon een rustige woonplaats die ruikt naar botlek bij verkeerde of juist juiste wind, of een verhulde vrijage achter een vooraf verkend begroeid bastion…
identiteit
Wie vraagt zich af of hij in Brielle woont of leeft: Brielse Burger, wie bent gij?!!!
identiteit
Ik vraag de Brielse burger af, wat het is om een Brielse burger te zijn

Maar wellicht vraag ik teveel van u, Brielse Burger en zwijgt u liever.
Wellicht is het zijn van een Brielse Burger uniek genoeg, goed en wel opgevoed….

Wellicht is een Brielse Burger veel smaakvoller dan die Ham…burger
[Wie woont er eigenlijk in ham…]

Gij Brielse Burger:

Weet dat u smakelijk en uniek bent en in des Heren Jaren 2013

Kom op Sven: De Brielse Burger!!!

 

amuse en nympfennat

poort bij nacht

triootje hemelse heerlyckheden vesting brielle

brielse burger - hemelse heerlyckheden

Krantenbericht Bestemming Kruithuis 23 oktober 2013

Briels Nieuwsland, 32e jaargang nr 43, woensdag 23 oktober 2013:

kruithuis

Zo 10 nov: “Ouverture 1713”

Op 10 november 2013 werd “Ouverture 1713” uitgevoerd in de Sint-Catharijnekerk in Brielle; een unieke en (vooralsnog) éénmalige bundeling van muziek, theater en performance. De titel is uiteraard een knipoog naar Ouverture 1812 van de Russische componist P.I. Tschaikovsky, die zijn symfonische werk schreef naar aanleiding van de overwinning op Napoleon in 1812. Echter, er zit meer achter de Brielse “Ouverture 1713”.

Alle onderstaande foto’s zijn gemaakt door Corrie de Winter en Piet de Winter:

DSC03117

De Ouverture als muziekvorm wordt vaak gekoppeld aan meeslepende, grootse en vaak klassieke verhalen. Ook Brielle heeft haar ‘klassiekers’. Verhalen en beelden over strijd en overwinning, moed en vechtlust zijn de Briellenaren niet vreemd. En waar beter zo’n Ouverture te maken en presenteren dan in Brielle zelf, ter gelegenheid van 300 jaar Brielse vestingwerken, met Brielse performers?

Wie werkten er mee aan “Ouverture 1713”?

De big band van Libertatis Primitiae, een goed georganiseerde groep van zeer jong tot fijn belegen muzikanten, die een nieuwe uitdaging niet schuwen. Vol enthousiasme en toewijding gaat deze prachtige club het programma dragen en kleur geven. Nymphenmanieren is een uitdagend theatertrio dat, naast stevig straattheater fijnzinnig zingt en acteert.
Acrobatisch theaterduo De Zotten, zij het half Briels, zijn al jarenlang te aanschouwen tijdens diverse vieringen in Brielle. Zij spelen hun fysiek theater, soms absurdistisch Middeleeuws dan weer spannend acrobatisch, met verve (meer informatie).
Grigori Sarolea kwam al regelmatig met zijn Byzantijnse koren naar Brielle maar leeft inmiddels temidden deze roemruchte vesting en schreef zowaar een prachtig krachtig lied naar de stad Brielle: “Hé, jij daar Brielle!”

Het bundelen van al deze klanken, sereen Middeleeuwse zang, vette swing, zwijgzame acrobatiek, uitdagend theater en een heuse apotheose in een nieuw lied van of over Brielle leverde een magische, unieke performance op:

Ouverture 1713 leve de vesting brielle

DSC03163

 DSC03155

 

DSC03150

DSC03148

 

DSC03142

DSC03139

Reacties en ideeën van inwoners

vesting brielle

Hieronder plaatsen we reacties, meningen en ideeën van inwoners over de Brielse vestingwerken ná 2013, het 300-jarig bestaansjaar van de vesting in haar huidige vorm.
Wilt u ook iets delen, stuur dan uw reactie in via het contactformulier op deze website.

 

Paul Deur:

“Afgelopen zomer mocht ik als jongerenwerker van stichting PUSH de Bunkerspelen organiseren. Een mooie taak als inwoner van Brielle die in zijn jeugd op deze wallen gespeeld heeft. Wat mij vooral opviel was de verbaasde blik van deelnemers en ouders. Een parcours van verschillende spellen was op de Wallen uitgezet, ze kwamen zodoende op plekken waar je normaal niet komt, van de gebaande wegen!

De Visie die door Aart van der Houwen en Roel Slachmuylders gegeven wordt onderschrijf ik, daarbij zou ik graag een aantal activiteiten op de wallen georganiseerd willen, zodat mensen uitgedaagd worden de wallen niet passief maar actief te beleven. Graag zou ik volgend jaar de Bunkerspelen nogmaals willen organiseren.”

 

Marcel Bakker:

Ik omarm het idee van Rens van Adrighem om een gaaf stuk vestingmuur zichtbaar te maken. In Briels Nieuwsland van 29 mei 2013 is hier een mooi stukje over geschreven. Zie de link naar het gescande artikel: https://dl.dropboxusercontent.com/u/2674766/RensMuur.jpg

 

 

 

 

Geschiedenis van het Kruithuis

Restauratie 1975:

kruithuis vesting brielle - geraamte

Onderstaande tekst is afkomstig vanaf de website van Rens van Adrighem: http://rens.vanadrighem.com/kruithuis/

“Gebouwd op Bastion II in 1653 met de aanblik van een huis
als dekmantel van een gewelfde bunker die dienst deed als kruitmagazijn
en herinnert aan het garnizoensverleden van de vesting Den Briel.”

 

Een kruithuis is een gebouw waar buskruit werd bewaard. Om het risico van ontploffingen te voorkomen werd het wegen en verpakken van het kruit niet in het kruithuis gedaan. (Wikipedia: http://nl.wikipedia.org/wiki/Kruithuis)

“Het kruithuis van Brielle staat, omgeven door een kleine gracht, op het Kruithuisbolwerk Bastion II, een van de negen bastions die de Brielse vesting telt. Bijna vierhonderd jaar geleden werd ze op veilige afstand van de huizen gebouwd, ‘achter de bomen van het Slagveld’, dat toen nog vrijwel onbebouwd was. Het kruitmagazijn bevatte toen het kruit voor de kanonnen en geweren en staat in een zogenaamd ‘hol’ bolwerk.

Het kruitmagazijn was van oorsprong een gewelfde bunker met een rechthoekige plattegrond en is gecamoufleerd als een woonhuis, met een zadeldak tussen twee tuitgevels, die voorzien waren van een grijze buitenbepleistering, met in de voor- en achtergevel een getrokken blokkenverband met vlechtingen in de top. De naar de stad gekeerde voorgevel had een deur in een voorportaal met links en rechts een kozijn met luiken die als ventilatie dienst deden. In de achtergevel zat op de hoogte van het gewelf ook een kozijn met een luik om te kunnen ventileren.”

Constructietekening:

 

constructietekening kruithuis bastion twee brielle - rens van adrighem

 

Het kruithuis door de jaren heen

Er heeft door de jaren heen het een en ander plaatsgevonden met betrekking tot het kruithuis. Op de website van Rens van Adrighem staat te lezen dat het kruithuis o.a. in 1810 aan een bijna-ramp is ontsnapt toen de korenmolen vlam vatte en een enorme vonkenregen over Brielle heen blies.  Daarnaast zijn er vele bestemmingen geweest voor het magazijn toen er niet langer kruit werd opgeslagen. Van dierenasyl en onderkomen van Scoutinggroep Bas ’t Hart tot informatiecentrum van korenmolen ’t Vliegend Hert. In 1975 is het Kruithuis helemaal gerestaureerd en wit geschilderd (oorspronkelijk: grijs).

Rens van Adrighem stelt vele kritische vragen in zijn artikel over de veranderingen aan buitenkant en interieur door de jaren heen. Het is interessant te lezen hoe hij dingen veranderd ziet en ook kennis te nemen van de foto’s die hij ervan gevonden heeft: http://rens.vanadrighem.com/kruithuis/

 

Huidige staat van het Kruithuis

Hieronder twee foto’s van exterieur en interieur van het Kruithuis nu. Vanaf 1 april 2014 zal het Kruithuis in gebruik worden genomen voor een expositie van de 1 aprilvereniging over 1 april-vieringen door de jaren heen. Er moet voor die tijd nog veel aan opgeknapt worden, maar dat het mooi wordt staat vast. ‘Het is prachtig dat zo’n stukje Brielse geschiedenis een nieuw, passend gebruik krijgt”.

peter kroone kruithuisje2b

 

peter kroone kruithuisje3 vesting brielle interieur

De Zotten: een middeleeuws theatergenootschap

De Zotten tijdens Vestingweekend IV:“Toondertijd”:   Zaterdag 8 november: “Verzetje”

De Zotten1

Op deze (mid)dag vertoonden De Zotten hilarische acrobatische vormen en improvisaties op centrale locaties in de binnenstad van Brielle. De vestingwerken van Brielle dienden als vertrekpunt voor fysiek uitdagend spel. Hoeveel verzet is er nodig om te kunnen doen wat je wil doen? En is een beetje weerstand niet gewoon heel erg handig, zo niet fijn? Werkt brute kracht nou echt zo goed of biedt lijdzaam verzet meer mogelijkheden? Wie wordt onder de duim gehouden en wie zal uiteindelijk zegevierend boven komen drijven? De Zotten lieten het zien.

 

DE Zotten5

De Zotten 4

 

Zondag 9 november: tijdens “Ouverture 1713” – 15.00u

De Zotten speelden op zondag beeldend theater tijdens de presentatie van hét slotstuk van het weekend: de “Ouverture 1713”. Dit muziekstuk was een bijzondere happening, een samenspel van muziek en (fysiek) theater. De Zotten speelden Het Varken en de Witte Dame en geven een dynamische acrobatische show.

DSC03151

Kijk voor meer foto’s op de pagina van de Ouverture.

 

De Zotten over Toondertijd

“De Zotten spelen met een knipoog tussen en met het publiek in wat er zich op dit moment in het hier en nu voordoet. Het mag onschuldig beginnen maar er zal zich al ras iets ontspinnen in een verrassende richting; het spanningsveld tussen het mogelijke en onmogelijke in dat specifieke moment. Er is geen plan en al dan niet met woorden zoeken zij hun eigen fysieke grenzen op en verbeelden dat in soms bizarre en zottige akrobatiekvormen, maar ook in onverwachte hersenspinsels. Toondertijd wil aantonen dat er veel meer in dit moment te beleven is dan de soms moderne jachtige mens laat zien. De Zotten zijn niet bang om te falen en laten het publiek ervaren dat er veel meer mogelijk is in dit moment dan je aanvankelijk dacht. Dit levert hilarische, onroerende en humoristische momenten op.

Vestingwerken

De stad Brielle is al eeuwenoud en al die tijd een aantrekkelijke sfeer gehad voor mensen om te wonen, te werken, te winkelen en om iets te beleven. De wallen waren om de vijand buiten te houden en dat gaf de inwoners een veilig gevoel. De moderne mens is zich niet meer bewust van die veiligheid die een stad als Brielle biedt. Dit aantrekken en afstoten geven we weer in bewegingsvormen die doen denken aan aantrekkingskracht tussen mensen. Het werkt magnetisch, dus is er ook een punt waarin je elkaar weer afstoot om elkaar vervolgens weer veiligheid te bieden.”

Wie zijn de Zotten?De Zotten

De Zotten zijn een middeleeuws theatergenootschap dat originele en authentieke ideeën uitdraagt. Een groep Zotten die over de wereld rondtrekt en hun kunsten vertoont. Zo zijn de Zotten levenswijs, kunstig en grappig ineen. Improviserend aanwezig, publiekgericht en springen snel in het oog.

Hun authentieke en originele ideeën zijn gebaseerd op oude wijsheid en kunsten. Deze worden uitgevoerd door ervaren theaterlieden. Ze spelen flexibel in op veranderende omstandigheden. Die worden op improviserende en humoristische wijze aangepakt.

 

 

 

 

 

Erfgoedgilde zocht contact met het verleden

Peter Kroone, 21 oktober 2013:

Bij werkzaamheden in één van de bastions ontdekte de werkgroep, die aan de kanonnen en bastions werken, vanmorgen een oude veldtelefoonaansluiting van de Duitsers uit de tweede wereldoorlog, hiermee kon vanuit het werkbastion tussen 8 en 9 naar bastion 7 worden gebeld. We hebben het nog wel geprobeerd maar er werd niet meer opgenomen. Maar we zullen dit historisch kastje wel bewaren.

 

1382896_1427277647492215_1815779911_n

 

 

 

 

Contact

Wilt u contact opnemen met de projectgroep ‘Bastions ontsloten’? Wilt u meewerken, heeft u een aanvullend idee of een reactie?

Stuurt u dan een email naar : bastions@levedevestingbrielle.nl

 

 

 

 

 

 

 

Wilt u iets vragen met betrekking tot deze website? Laat u dan horen middels onderstaand contactformulier.

Gedichten van deelnemers aan de workshop ‘Smartlapske’

Onderstaande gedichten zijn voortgekomen uit de workshop Smartlapske (zaterdag 21 september 2013) tijdens Vestingweekend III: Waltaal en gepresenteerd op de zondag. Ze zijn van twee deelnemers: Dick Verbeek en Joshua Maniche.

 

VERHALEN

Een lentedag
Gezelschap dat vertrouw’lijk samenzit
Een prettig samenzijn in alle rust
Een waterkant om even op verhaal te komen
In een omgeving vol verhalen

Een wereld vol gedachten
En ieder zijn verhaal
Gaat het over donk’re tijden
Of over pril geluk?
Ik zou het willen weten
Maar maak de droom niet stuk

Dick Verbeek, workshop poëzie, Derde Wallenweekend Brielle 2013

—-

TWEE NIEMANDALLETJES

Een juffrouw uit Den Briel
Wou dat ze in het water viel
Zij had haar lief verloren
Na veel geluk in ’t koren
Toen ontmoette ze haar Giel

Er was eens een Monnik in Brielle
Die zocht ongelovige zielen
Hij vond er geen één
En hard als een steen
Ging hij in snuiftabak dealen

Dick Verbeek, Poëzieworkshop, derde Wallenweekend Brielle 2013

HET GEDICHT

van Joshua Silva Maniche

Een boot op zee,
maar geen zee op een boot.
Een huis op het land,
maar geen land op het huis.
Eten op een bord,
maar geen bord op het eten.
Thee in een kopje,
maar geen kopje in de thee.
Het gedicht in het schrift,
en niet het schrift in het gedicht.

Joshua Silva Maniche, Poëzieworkshop, derde Wallenweekend Brielle 2013

9 Nov: Drie uitzonderlijke vestingwerkenfilms in De Sjoel

Filmclub Phoenix presenteerde drie uitzonderlijke vestingwerkenfilms op zaterdag 9 november

De vestingwerken van Brielle, een bron van inspiratie

De middag was helemaal volgeboekt en een groot succes.

Phoenix1

Phoenix4

Phoenix2

Phoenix3

(Foto’s: Lenneke Mietes)

Achtergrond

Een plan, dat in maart 2013 binnen de Film-en videoclub Phoenix ontstond, groeide in korte tijd uit tot een uniek Briels samenwerkingsproject, dat op zaterdag 9 november in de Sjoel zal worden afgerond. Drie films rondom het thema 300 jaar vesting werden bedacht, maar zonder hulp van buiten de club zou dat niet lukken. Wie schrijft een scenario, wie speelt er een rol, wie kan er voor de muziek zorgen. Komen we wel binnen op de locaties, die we nodig denken te hebben. Die zoektocht bleek niet moeilijk. De groepjes filmers werden uitgebreid met enthousiaste en creatieve mensen. Dankzij die samenwerking konden de drie films, die de club wilde maken, ook inderdaad ontstaan.

Op zaterdagmiddag 9 november werd het resultaat in De Sjoel getoond. Het bekende FolkCollectief Brielle liet zich horen en zorgde voor de ideale sfeer en Koos Steentjes vertelde over de dagen dat de vesting in de 18e eeuw bedreigd werd. Alsof hij er zelf bij was!

De trailer van deze bijzondere middag:

 

En dan de films, waar het allemaal mee begon:

1. Verraad 

verraad (4) - vestingfilm brielle

Niet iedere Briellenaar was in april 1572 blij met de komst van de Watergeuzen. In  deze speelfilm proberen twee vrouwen de inname terug te draaien.

2. Met Opa terug in de tijd.

dedert film brielle vestingwerken

Jan Dedert is ruim 90 jaar geleden geboren op de Turfkade. Velen kennen hem van  De Dedert. (tegenwoordig HEMA). Hij vertelt de kleine Max hoe de vesting er uitzag  toen hij zelf jong was.

3. Vesting Den Briel, monument met een ziel.  

menno 02 - vestingfilm brielle

Menno van Coehoorn heeft samen met Willem Paen de vorm van de vesting bepaald.  Wat zou Menno vinden van wat wij er in al die jaren na hem van hebben gemaakt.  Deze film probeert daar een antwoord op te geven.

Meer over: Film-en videoclub Phoenix op http://www.videoclub-phoenix.nl/ FolkClub Brielle op http://www.folkclubbrielle.nl/

8 en 9 nov 2013: “Promenade Nocturna”

– theatrale wallenwandeling in het donker

LET OP! De theatrale wallenwandeling heeft plaatsgevonden in 2013 en was eenmalig. 

Speciaal voor het Leve de Vesting Brielle Project maakte Theaterwerk de Wildeman een prachtige voorstelling op tot de verbeelding sprekende locaties op de vesting van Brielle.

Foto’s: Piet de Winter

Promenade Nocturna4

Op deze theatrale wandeling was men getuige van mo(nu)menten in tijd. Menselijke, hoopvolle, filosofische, confronterende, prachtige momenten trokken aan de wandelaars voorbij. In een collage van korte scènes, muzikale intermezzo’s en monologen werden zij geprikkeld om hen fantasie volledig te laten gaan.

In het donker staan de zintuigen op scherp, gedachten zijn vrij om te reizen. Wij laten u zien wat er kan gebeuren daar in het donker op de vestingwallen terwijl u normaal lekker ligt te slapen:

Promenade Nocturna3

Promenade Nocturna2

_DSC6295

Gespeeld door productieklas Volwassenen van Theaterschool de Wildeman; Hanneke Kolbeek-Vroegh, Anke-Thea Dijkman, Ria Koerts – Neleman, Tara van Vliet, Babette Silva Maniche, Ton Lagebeek, Jessica Vuijk.
Bewerking en regie: José van Dam-Vuijk
Muziek: Charles Julien.

9 Nov: Dansduet “No Man is an Island” door dansgezelschap Arch8

No man is an Island is een misleidend simpel duet voor twee mannen. Het begint met één danser op de grond, terwijl de ander op diens hand gaat staan. Wat volgt is een dans waarbij hij loopt, draait, glijdt en springt zonder ooit de vloer te raken. Een simpel idee dat tot de uitdagende essentie wordt terug gebracht.

Foto’s: Lenneke Mietes

No Man is an Island1

No Man is an Island2

No Man is an Island3zw

No Man is an Island4zw

In 2010 won het de eerste prijs tijdens de ‘No Ballet’ danscomeptitie. In de afgelopen jaren is dit werk een paar honderd keer gespeeld op internationale podia in Europa en Noord Amerika en is ook nog steeds op tournee op allerlei verrassende locaties.

Choreografie: Erik Kaiel en Jasper Dzuki Jelen Dans: Thami Joe Fischer en Jasper Dzuki Jelen
Ze gaven drie voorstellingen op zaterdag 9 november in de studio van Theaterschool De Wildeman (Nobelstraat 9 te Brielle)
————–

Dansgezelschap Arch8

Arch8 is het dansgezelschap van choreograaf Erik Kaiel (www.arch8.org). Samen met zijn dansers maakt hij voorstellingen voor podia en op allerlei speciale locaties. Het gezelschap reist internationaal en de voorstellingen zijn bijna allemaal geschikt voor volwassenen en kinderen. Via deze youtube links kan je verschillende voorbeelden van de voorstellingen vinden:

MURIKAMIFICATION (locatie) http://www.youtube.com/watch?v=8C9tVwRfaP4

O SNAP (voor jongeren) http://www.youtube.com/watch?v=76KAAk_yEY0

TETRIS (voor kinderen) http://www.youtube.com/watch?v=YcFvm4z6wFM

 

9 Nov: Voorstelling ‘Anda Jaleo’ in De Sjoel

Tijdens het vierde vestingweekend op 8, 9 en 10 november, genaamd ‘Toondertijd’, werd in de Sjoel een muziektheatervoorstelling  over Spaanse dichter/schrijver Frederico Garcia Lorca vertoond: “Anda Jaleo” door Bel Cante.

Foto’s: Lenneke Mietes (kleur) en Piet de Winter (zwart-wit)

Anda7

Na de release van de CD Canción in 2010 heeft Bel Cante het werk van de Spaanse dichter Federico García Lorca verder uitgediept. ‘Anda Jaleo’, het tweede muziektheaterprogramma van Bel Cante, is gebaseerd op oude opnames van zangeres La Argentinita met Lorca op de piano. Voor Bel Cante zijn de gedichten van Lorca, de schilderijen van Goya en Sefardische muziek het vertrekpunt voor een theatrale uiteenzetting.

Voor 300 jaar Vestingstad Brielle heeft de groep naar de relatie met een vroegere vestingstad in Spanje gezocht, Baeza, een oude stad in Andalusië die de sleutel was in de verovering door de christelijke koningen van het Moorse Al-Andalus in de 13e eeuw. Er zijn in Baeza tal van oude monumenten te vinden, de stad is opgenomen op de lijst van het Werelderfgoed van de Unesco.

Anda2

Anda3

Anda4

Anda6

Piet de Winter

Piet de Winter2

Bel Cante by Fred Rohde Photo copyright

Pianiste Arielle Vernède heeft diverse malen in het Concertgebouw opgetreden en bracht de CD Goyescas uit met composities van Granados. In deze productie zal ze samen met Rik van Boeckel de zang van Paola Tuin en de op Lorca en Goya geïnspireerde gedichten van Rik van Boeckel van pianomuziek voorzien.

Zangeres Paola Tuin is zangeres en actrice. Ze maakte diverse programma’s waarin ze liederen zong van Bertold Brecht, Kurt Weill, Satie, Gershwin, Schubert en Theodorakis. Met Bel Cante slaat zij sinds 2007 een nieuwe weg in en verkent zij de Spaanse en Sefardische liedmuziek van verleden tot heden.

Rik van Boeckel- is percussionist en dichter. Bij Bel Cante speelt hij cajón, darbuka, de daf (een famedrum uit het Midden Oosten) en castagnettes. Hij bestudeerde intensief het werk van Lorca en bezocht zijn geboortehuis in Fuente Vaqueros.  Hij is muziekdocent bij het Centrum voor de Kunsten in Spijkenisse. Hij schreef voor Leve de Vesting Brielle speciaal gedichten voor dit programma die ook te horen zullen zijn tijdens de voorstelling.

Website: www.bel-cante.nl Info: Rik van Boeckel- 0650276804 rikvanboeckel@gmail.com, Paola Tuin- 0715310865 paolatuin@gmail.com

.

Brielle 2013 De vestingwerken 300 jaar voltooid

logo historisch museum den briel

Door Marijke Holtrop

 

john de pater 2010- brielle luchtfoto

(Foto links: John de Pater 2010)

De heer van Voorne verleende Brielle in 1330 stadsrechten. Acht jaar later, in 1338, ontving Brielle het recht om de stad met muren en verdedigingswerken te versterken. Uit overgeleverde documenten blijkt dat in 1342 rondom Brielle een stadsvest (gracht) aanwezig was en in 1350 sprake was van een stadsmuur. De plattegrond die cartograaf Jacob van Deventer van Brielle vervaardigde, toont aan dat Brielle in 1558 vier stadspoorten had. De inname van Den Briel door de watergeuzen op 1 april 1572 via het rammeien van de Noordpoort (en via de openstaande Zuidpoort) baarde het stadsbestuur grote zorgen. De verdedigingswerken van Brielle moesten worden verstevigd. Hiertoe werden bastions aangelegd naar model van Italiaanse vestingen. De plaats van de bastions werd bepaald door het zichtveld van de kanonnen. De inspectie van de verdedigings-werken was de taak van de stadhouder. Zo was Willem van Oranje in juni 1573 in Brielle aanwezig om te beoordelen of de zwakke plekken in de verdedigingswerken volgens zijn aanwijzingen waren verbeterd. Tot halverwege de 17de eeuw werden belangrijke verbeteringen in Brielle doorgevoerd. Zo werd de stad (vanaf 1587) aan de oostkant verbreed. In de plaats van de middeleeuwse bakstenen stadsmuur werden aarden wallen en bastions aangelegd, kenmerken van het Oud Nederlands vestingstelsel. Andere kenmerken van dit stelsel waren brede, natte grachten en de aanleg van speciale beplanting om het geschut aan het zicht te onttrekken en de grond vast te houden. Simon Stevin en Adriaen Anthonisz. waren belangrijke vertegenwoordigers van dit stelsel.

Uit de kaart van J. Blaeu blijkt dat in 1648 de verdediging van Brielle aan de west- en zuidkant te kwetsbaar was. Om dat te verbeteren moest Brielle óf in het westen uitbreiden óf in het zuiden inkrimpen. Het dure voorstel om de stad in het zuiden af te snijden werd al in 1618 ingediend door ingenieur Isaac van Commersteyn maar niet uitgevoerd. Na de eerste oorlog tussen Frankrijk en de Republiek van 1672 tot 1678 bleek de noodzaak om vestingen die een strategisch belang hadden, te moderniseren, beter te onderhouden en beter te verdedigen. Tussen 1676 en 1688 werden de verdedigingswerken van steden zoals Naarden nieuw opgebouwd. In veel gevallen werden de aarden wallen en muren met steen bekleed. Dit was een dure oplossing waardoor verbeteringen maar voor een beperkt aantal vestingen te realiseren waren.

Menno Baron van CoehoornIn deze periode ontstond een pennenstrijd over de manier waarop vestingen het beste gebouwd en aangevallen konden worden. De polemiek speelde zich af tussen de militair en vestingbouwer Menno van Coehoorn (1641-1704, zie afbeelding, inv. nr. 5701) en kapitein-ingenieur Louis Paen, ook een militair. Het ging erom te bewerkstelligen dat de verdediging van een stad altijd was gedekt voor vijandelijk vuur en tegelijkertijd de aanvaller juist bloot stond aan het vuur van de verdediger. Van Coehoorn won de twist en publiceerde zijn ideeën in 1685 in het boek “Nieuwe Vestingbouw, Op een natte of lage Horisont…” wat internationaal een standaard werk zou worden. Zijn ideeën zouden leiden tot wat het Nieuw Nederlans Vestingstelsel werd genoemd en vanaf de 18de eeuw in de Republiek werd toegepast. Van Coehoorn dacht in “linies”. Het basisidee van zijn theorie is, dat het de vijand onmogelijk moet worden gemaakt om rechtstreeks op de gemetselde stenen basis van de hoofdwal te schieten. Eerst moesten de ervoor gelegen verdedigingswerken worden veroverd om vervolgens van daaruit via beschietingen schade toe te brengen aan de hoofdwal en bastions. Vanaf de kant van de verdedigers moest het schootsveld (het zicht) juist volkomen vrij zijn en konden de hoger gelegen verdedigings-linies met vuur dekking bieden aan de lager opgestelde troepen.

Na de oorlog tussen De Republiek en Frankrijk van 1688 tot 1695 werd Van Coehoorn door stadhouder Willem III, tevens koning van Engeland, benoemd tot luitenant-generaal der infanterie en ingenieur-generaal der fortificatiën van de Republiek der Verenigde Nederlanden. Aan hem de taak om de verdediging van de Nederlanden grondig te verbeteren. Van Coehoorn bracht advies uit aan zijn opdrachtgever: de Raad van State. Na een positieve beschikking, waarbij werd meebeslist door de stadhouder, werden de plannen uitgevoerd. In De Republiek rekende men op een snelle hervatting van de oorlog met Frankrijk. De Spaanse koning Karel II (1661-1700) had niet lang meer te leven en geen opvolgers. Lodewijk XIV zou aanspraak maken op de Spaanse troon, een onwenselijke situatie voor stadhouder Willem III en De Republiek. Van Coehoorn liet zoveel mogelijk vestingen (ver)bouwen. Doorgaans werd ervoor gekozen om bij de bestaande vestingwerken aan te sluiten en wallen en muren eerst in aarde op te trekken. Wanneer er nog geld over was, konden ze met steen worden bekleed. Behalve het programma dat Van Coehoorn zelf bij de Raad van State indiende, werden de afzonderlijke Staten (de “provinciën”) ook aangemoedigd hun vestingen te moderniseren. Hoewel zij hun eigen contrarolleur-generaals (inspecteurs) in dienst hadden, vroegen zij ook wel advies aan Van Coehoorn. Eén van de steden waarover Willem Paen, de inspecteur-generaal van de fortificatiën in de provincie Holland, advies vroeg aan Van Coehoorn was een strategisch aan de Maasmond gelegen stad: Brielle.

In Brielle was men in de 17de eeuw benauwd voor nog eens een verrassingsaanval uit zee en daarna een snelle inname van de stad, zoals in 1572 was gebeurd. Vandaar dat al in 1672, na het uitbreken van de oorlog met Frankrijk, de kustbatterijen op de Oosterlandse dijk, nabij de Stenen Baak, en de Zwartewaalse dijk waren versterkt. Het stadsbestuur van Brielle en de Gecommitteerde Raden (het Dagelijks Bestuur van de provincie) bleven zich buigen over de versterking van de stad. Verschillende ontwerpen werden gemaakt maar verworpen omdat ze in militair opzicht geen oplossing boden. Ondertussen bleef Brielle slecht verdedigbaar terwijl in 1695 de marinehaven Hellevoetsluis al was begonnen met een renovatie van de vesting. De Brielse vroedschap begon een offensief om het bestuur van de provincie over te halen de ooit door Isaac Commersteyn voorgestelde afsnijding van de stad uit te voeren. Brielle vroeg aan de Staten van Holland om zowel de uitbreiding van de vestingwerken te bekostigen als de gevolgen van de afbraak van de wijk ’s Heer Daniëlsambacht in het zuiden te vergoeden aan de burgers. Het ging om een aanzienlijk stadsdeel dat liep tot ongeveer de plaats van de huidige Groene Kruisweg, tegenwoordig een groene wijk waarin bijvoorbeeld een Chinees restaurant en de Jan Matthijssenlaan zijn gesitueerd. Ook de contrarolleur-generaal van de vestingwerken van de Staten van Holland, Willem Paen, zette de provincie onder druk. Brielle was een van de grote fortificatiën die onder zijn verantwoording viel en die hij jaarlijks inspecteerde.

De oudst overgeleverde tekening van Paen met betrekking tot Brielle dateert uit 1698 en bevat een voorstel voor verbetering van de vesting. Deze tekening toont dat de zuidkant van de stad is afgebroken, de vestinggracht is ingetekend en de vesting de vorm heeft van een regelmatige ster met negen bastions. Een variant op dit plan diende Paen in 1699 in bij de Gecommitteerde Raden. Zij stemden niet meteen in. Paen besloot in 1700 het advies van Van Coehoorn te vragen, die daarvoor een dag naar Brielle afreisde. Paen verwerkte de adviezen van Van Coehoorn in een volgend ontwerp. Het plan behield de afsnijding van de stad in het zuiden. Vervolgens was het aan het Brielse stadsbestuur om akkoord te gaan. Maar de vroedschap had opmerkingen en bezwaren bij het ontwerp van Paen en Van Coehoorn. Zo zou het Sint-Catharina-gasthuis in Paens’ plan geheel verdwijnen. De vroedschap wilde óf behoud van het gasthuis óf een vergoeding om het gasthuis elders in de stad nieuw op te bouwen. De vroedschap schakelde ook Van Coehoorn in en vroeg hem in 1702 advies over de panden die afgebroken moesten worden en waarvoor de eigenaren een vergoeding wilden zodat zij zich elders konden huisvesten. Verder wilde de vroedschap de Kaaipoort handhaven en daar een klein uitvalspoortje of “sortie” aanbrengen. De vroedschap wilde daarnaast de Langepoort niet verleggen en bij de Zuidpoort wilde zij twee uitvalswegen in plaats van eén. Paen stemde alleen in met de wens voor een sortie bij de Kaaipoort. Uiteindelijk vulde Paen zijn ontwerp aan met de door hem geaccordeerde wensen van het stadsbestuur. Dat resulteerde in 1703 in een definitieve ontwerptekening die zich in de collectie van het Historisch Museum Den Briel bevindt (inv nr 0384, zie afbeelding onderaan dit artikel). Op de tekening is te zien dat de beoogde vestinggrens een stukje is opgeschoven, waardoor het Sint Catharinagasthuis niet afgebroken hoefde te worden. De uitvoering van de verbouwing van de stadsverdediging werd gefaseerd gedaan. Met de afbraak van de wijk ’s Heer Daniëlsambacht werd in 1703 gestart. De aanleg van de nieuwe Langepoort begon in 1704, de aanleg van de Zuidpoort in 1705, de aanleg van de sortie bij de Kaaipoort in 1709. In 1712 en 1713 werd ten behoeve van de verdediging van de Brielse haven de Zwartewaalse dijk verplaatst en drie ravelijnen aangelegd, evenals een “enveloppe” (een extra verdedigingslinie op aanwijzing van Van Coehoorn).

De Brielse vestingwerken werden voltooid in 1713, hetzelfde jaar waarin een einde kwam aan de Spaanse successie-oorlog. Driehonderd jaar later, in 2013, viert Brielle de voltooiḯng van de Brielse vestingwerken.

Bronnen
Met dank aan Roel Slachmuylders
P. Don, Voorne-Putten, Zwolle/Zeist 1992; M. van Hattem, Menno van Coehoorn en de vesting Brielle, Den Haag 2001; S. Schuijtvlot in De Mare oktober 2011; www.vestingsteden.nl
© Historisch Museum Den Briel 2013

Briele 4

Ontstaansgeschiedenis 1 Decemberviering; “Het Geheim van de Oranjevlag”

1 december viering foto brielleBevrijding van de Fransen

Elk jaar zien op 1 december oplettende Briellenaren bovenop de Catharijnekerk een Oranjevlag weerbarstig wapperen. Het waarom van de Oranjevlag op 1 december is bij weinigen bekend. Toch zit er een legendarisch verhaal achter van typisch Brielse sluwheid en heldenmoed. Men vond dat er nu een geschikt moment is aangebroken om dit eens onder de aandacht te brengen.

Op 1 december 2013 was het namelijk 200 jaar geleden dat Briellenaren in opstand kwamen tegen de Franse overheersing, een overheersing die evenals in 1572 tijdens de 80-jarige oorlog een zware last betekende voor de Brielse bevolking; niets Vrijheid, Gelijkheid en Broederschap, maar lijden, armoede en dood trof de nazaten van de roemruchte Watergeuzen. De Briellenaren besloten aan die misère een einde te maken. Een groep opstandelingen weet de Fransen er uiteindelijk uit te werken.

Beluister hier een radiointerview hierover met Piet de Winter van de Gidsengroep.

Ontstaansgeschiedenis

Dit voorjaar werd Paul Deur een artikel over die bevrijding in 1813 uit de Brielsche Courant van 1976 overhandigd met het verzoek dit te lezen en na te gaan of de 1 April Vereniging hier niet eens aandacht aan kon geven op 1 december. Zij hebben ‘Vrijheid’ immers hoog in het vaandel staan, evenals hun historische interesse. Bovendien beschikt de vereniging over de nodige attributen en een groep leden die misschien wel te porren is om hier aan mee te werken. Samen met de Gidsengroep werd er een plan ontwikkeld en het resultaat daarvan zal op 1 december te zien en/of te ervaren zijn.

Programma

Onder leiding van de Gidsengroep Brielle waren er drie rondleidingen, elk zat helemaal vol. Onderweg vertelden de gidsen bijzonderheden over de gebeurtenissen in 1813 en leden van de 1 Aprilvereniging voerden op een paar plaatsen een act op. Uiteindelijk kwamen alle groepen op de Markt samen waar een eindact  plaatsvond.

 

 

 

 

 

 

 

 

Een stukje over Bastion XIII

Door het erfgoedgilde, Sander van ’t Verlaat

Bastion 8 is een groot en bijzonder bastion. Het biedt onderdak aan de Brielse Roeiclub en aan de 1 april vereniging. Veel Briellenaren kennen dit Bastion ongetwijfeld door de winkel van de 1 april vereniging de “Geuzennaald”.

1-bastion8

Het gehele bastion is bedekt met een laag grond, jammer genoeg staan er ook veel te grote populieren op. Bovenop zijn ook een soort schoorstenen te zien. Dit zijn de luchtinlaten.

2-bastion8

3-bastion8

Op de tekeningen van de plattegrond en zijaanzicht is goed te zien dat Bastion 8 uit 3 overwelfde ruimtes bestaat, waarvan de binnenste weer onderverdeeld is in kleinere ruimtes.

4-bastion8plattegrond

5-bastion8zijaanzicht

Het bastion bestaat uit twee grote ruimtes met ronde gewelven met daar tussen een aantal kleinere ruimtes. Via de gang vanaf buiten…

6-bastion8gang

7-bastion8

…kom je in een wat bredere gang die hier haaks opstaat en toegang geeft tot de verschillende ruimtes. Als je rechtdoor loopt kom je in het gewelf in gebruik bij de Brielse Roeiclub.

8-bastion8

De gang naar rechts geeft toegang tot de ruimtes die in gebruik zijn bij de 1 april vereniging. Het achterste gewelf wordt gebruikt door de geuzennaald.

9-bastion8

10-bastion8

Om deze ruimtes loopt een gang, met nissen die aan de kant van de kamers dikke glazen ruiten hebben.

11-bastion8

In deze nissen werden olielampen geplaatst, zodat in de twee ruimtes met kruit gewerkt kon worden, zonder brandende lampen in dezelfde ruimte.

12-bastion8

Overal in Bastion 8 zijn er mooie details te vinden. Zoals mysterieuze deurtjes en luchtroosters

13-bastion8

14-bastion8

Hopelijk zal iemand nog de historie van dit mooie bastion boven water kunnen halen.

 

 

September; bikken, pleisteren en verven

Ook in september hebben we geluk met het weer. Dat is ook nodig, want we willen voor de winter twee bastions geverfd hebben. Dit zijn Bastion 8 en het Bastion zonder nummer, dat tussen bastions 8 en 9 ligt en door ons Bastion 8,5 gedoopt is.

bastion 8 en half (1)

Op het eerste gezicht zien de bastions er redelijk uit, maar bij een nauwkeurige inspectie blijk dat veel verflagen los zitten en er meer scheuren in de muren zitten dan gedacht.

bastion 8 (1)

Allereerst wordt Bastion 8 met de hogedrukspuit schoongemaakt en dan is het schuren en bikken geblazen. Een intensief karwei, waar een aantal ochtenden werk in zit. Daarna het stucwerk bijwerken. In de tussentijd is het straatje voor Bastion 8 weer grondvrij gemaakt en blijkt dat dit opnieuw bestraat zal moeten worden.

bastion 8 (4)

Na het pleisteren wordt de muur bewerkt met voorstrijk en dan eindelijk kan de eerste laag muurverf aangebracht worden. Het ziet er al best goed uit, zeker nadat de letters van Basti0n 8 weer keurig in de zwarte verf zitten. Volgende maand wordt de onderste rand nog zwartgeverfd en wordt de tweede laag aangebracht.

image025
Ook de deur van Bastion 8 is gerepareerd en wordt weer in de groene verf gezet.

Bastion 8,5 is er slechter aan toe en na het bikwerk zijn heel wat uren doorgebracht met het dichten van scheuren en gaten. Eind september staat ook dit bastion in de voorstrijk. Ook hier moeten de deuren aan de onderkant vernieuwd worden en zal het bastion, inclusief de bovenrand nog geverfd worden.plesteren bastion 8 en half

In september is ook het schoongemaakte en geverfde ijzerwerk van twee affuiten aangebracht die bij het molen bastion en bij het Kruithuis staan.

image024

Over affuiten gesproken; wij hebben hout besteld om deze winter drie nieuwe affuiten te maken.

Beeldende Kunst workshop “Kleikunst”

Kleikunst-2

Gegeven door beeldend kunstenares Willy Groot
tijdens Vestingweekend III: Waltaal

 

Kleikunst-3

Kleikunst-4

Smartlapske

“Smartlappen: doeken met daarop een smartelijk (strip)verhaal in beeld”.

Smartlapske

 

Op 21 september, tijdens Vestingweekend III: Waltaal, werd de dichtworkshop “Smartlapske” gegeven o.l.v. Polder II Poëzie.
De smartlap heeft een lange geschiedenis en we bedoelen hier niet het beroemde levenslied gezongen door André Hazes of Zangeres zonder Naam, maar de letterlijke smartlap: een doek met daarop een smartelijk (strip)verhaal in beeld. In de workshop gingen de deelnemers teksten schrijven naar aanleiding van een al gemaakte smartlap. Het gebruikte verhaal hiervoor is gebaseerd op een legende, een volksverhaal dat op waarheden berust en is verplaatst naar de situatie in Brielle.  Op zondag 22 september werden deze verhalen gepresenteerd.

Hieronder volgen enkele foto’s van dit gedichtenproject.

 

Polder ll Poëzie

 

Polder ll Poëzie_2

 

Smartlapske-1

Smartlapske-2

Smartlapske-3

Smartlapske-4

Smartlapske-5

Smartlapske-6

Lipdub: “Brielle is de BOM!!”

Voor het project Leve de vesting Brielle 300 jaar van de gemeente Brielle in samenwerking met stichting Kunst en Cultuur Brielle hebben we een lipdub gemaakt op een lied speciaal gecomponeerd voor Brielle. Met de kinderen van speelstad 2013 in de hoofdrol op een bijzondere locatie op de vesting van Brielle nemen we u graag mee.

Lied Brielle is de BOM! door Nadra Eleonora (’t Kunsthuisje) en José van Dam-Vuijk (Theaterwerk de Wildeman)

In de Hoofdrol:

Midas, Senna, Iels, Katelijne, Fredericke, Roel, Dena, Aron, Maike, Tomo, Eva, Joy, Stan, Faure, Jasmijn, Veerle, Femke, Sean, Melissa, Nicky, Isabella, Meike, Lisa, Manou, Rosalie, Tijmen, Tessa, Nikki, Michelle, Cecile, Luuk, Maryse, Floris, Britt, Angie, Jort, Melvin, Gaia, Luna, Carlijn, Jens, Fenna, Noah, Jasmijn, Jeanne, Joshua, Astrid, Emma, Pieter, Cato, Ruben, Daniel, Xavi, Daan.

Lied:  Brielle is de Bom © geschreven en gemaakt door  Nadra Eleonora en José van Dam-Vuijk
Locatie: De vesting van Brielle, Bastion IX.

Met dank aan: Speelstad Brielle 2013, Cees Beukema en Eveline Sandifort, de vrijwilligers en kinderen van Speelstad Brielle. De vrijwilligers van BRESfilm Brielle. Lenneke Mietes, Productiehuis Het 5e Huis.

BRIELLE IS DE BOM!!

 

 

“Koppensnellen” – sneltekenen op de wallen

Clara_2

Clara_8

Clara_9

“Wallenwandeling tijdens Waltaal”

Ook dit vestingweekend was er weer een mooie en vooral ook boeiende wandeling van de Gidsengroep over de wallen. De gids vertelde het ook met verve, en dan komt die geschiedenis opeens wel heel dichtbij!

Wallenwandeling

Eén van de deelnemers aan deze wandeling, Joke van Driel- van der Voorde, vertelt:

Ik wil even mijn ervaring vertellen bij mijn rondleiding over een gedeelte van “De WALLEN”.
Met mijn man samen op weg naar de Remise van Bastion IX. Om elf uur verscheen onze GIDS Freek. Wat een enthousiaste man is dat. Het lijkt wel of hij zijn eigen Brielle aan de man brengt. Liet ons veel oude kaarten zien zodat we konden zien hoe het vroeger allemaal in elkaar stak. Hij wist veel te vertellen over de Remise waar we opgeklommen waren. Veel informatie wisten wij samen niet ondanks dat we al ongeveer 60 jaar in Brielle wonen.

wallenwandeling2

We wandelden richting Maarland en hier informeerde Freek ons over de mooie panden die er staan en wat de gevelstenen betekenden.

Over de Juliana brug en dan links af. Bij de Zevenhuizen vertelde hij ons ook dingen die wij niet wisten. Ik vertel HET niet omdat ik vind dat elke Briellenaar aan deze rondleidingen moet deelnemen. Zo ga je nog meer van ons Brieltje houden.

Pad in na het laatste huis van de Zevenhuizen. Zo kwamen we bij het oude “VLOOIEN” zwembad. Zagen aan de overkant het poortje waar we vroeger door kwamen om naar het openlucht zwembad te gaan.

Via het Egterplein door de Kaaipoort naar de Molen. We kwamen langs het oude Poortwachtershuis. Op de Molenwal konden we nog een tekening laten maken maar we waren na anderhalf uur wandelen aan een zitplaats toe.

Was een fijne leerzame ervaring en hoop dat vele Briellenaren en nieuwe inwoners ons voorbeeld volgen.

wallenwandeling5 wallenwandeling6

Openluchtbioscoop: “Cinéma Boem!” en “Cinéma Bastion”

 

Twee topfilms, vertoond op een fantastisch scherm op het bastion bij de Noordpoort op de wallen van Brielle (22 september 2013). Hieronder een kort verslag met foto’s:

Het bleef droog zondagmiddag toen “Cinéma Boem!” van start ging.  ‘De Brief voor de Koning’ (2008) werd gedraaid deze middag; een prachtige (kinder-)film over vriendschap en moed.  Voorafgaand aan de film werd de  lipdub-film van Brielle getoond, gemaakt door kinderen tijdens Speelstad (een samenwerkingsproject van Theaterwerk De Wildeman en ’t Kunsthuisje). Voor en tijdens de film werden er volop popcorn en suikerspinnen gehaald. Het was een zeer geslaagde middag en zeker voor herhaling vatbaar.

Cinema boem!

Cinema boem!2

Cinéma Boem!-4

’s Avonds werd ‘Les Misérables’ (2012) vertoond en “Cinéma Bastion” was gehuld in sfeerrijke franse stijl en verlichting. Bezoekers van Cinéma Bastion waren waren erg enthousiast en vonden de openluchtbios het begin van een nieuwe Brielse traditie. De medewerkers van BRESfilm (http://www.brestheater.nl/bresfilm.html) die de organisatie verzorgden hebben er erg van genoten. Wie weet komt er een vervolg.  Hieronder de foto’s:

Cinema Bastion-1

Cinema Bastion-3

Cinema Bastion-4

Ezelsruggen

Door: Rens van Adrighem

Onlangs werd de bunker op het Galgenbolwerk – bastion III – opnieuw gestuukt en gewit door de werkers van het Erfgoedgilde. Daarbij viel op dat dit bunkertje geen zwartgeverfde ezelsrug heeft, waardoor ik mij afvroeg of dat altijd zo was geweest of dat die nog aangebracht moest worden.
bastion III ezelsbrug
Foto boven: van Bastion III, waarop te zien is dat in de jaren 50 geen ezelsrug had

Na een onderzoekje is mij gebleken dat ook het bunkertje achter het Kruithuis – bastion II – geen ezelsrug heeft. Dit in tegenstelling tot alle andere witgeverfde bunkers op de Brielse wallen die dat wel hebben. Die met koolteer zwart geverfde ezelsruggen moeten vochtindringing voorkomen en tevens de grond op de bunker tegenhouden.

Twee oude foto’s bastion II:

bunker achter kruithuis

bunker achter kruithuis2

Het is dus opvallend dat alleen deze twee bunkers geen ezelsrug hebben. Zou het misschien een idee zijn om die alsnog aan te brengen? Daardoor ontstaat er eenheid, wordt het indringen van vocht voorkomen,  wordt de grond vastgehouden, zal er geen gras en onkruid overwoekeren en zal het witwerk daardoor langer in conditie blijven.
’t Is maar een ideetje.

Rens van Adrighem

Onderaards gangenstelsel onder Brielle?

Vele oud-Briellenaren kennen de verhalen al vanaf dat ze kinderen waren: er zouden onderaardse gangen lopen onder Brielle. Vluchtwegen om ongezien weg te kunnen uit de vesting of juist om mensen stiekem binnen de vesting te kunnen smokkelen. Velen zouden inmiddels ingestort zijn en dus niet meer begaanbaar, maar dat er resten van gevonden kunnen worden, staat volgens velen vast.

Enkele anekdotes zijn hieronder verzameld:

 

Dat bovenstaande geen broodje-aap verhalen hoeven te zijn, bewijst de vondst van een onderaards gangenstelsel in Bergen Op Zoom in 2010 (een van de vele getuigenissen van onderaardse gangen onder onze oude vestingsteden van Nederland). Een stad waarvan de vestingwerken ook 300 jaar geleden zijn vernieuwd door Menno van Coehoorn:

Ondergronds gangenstelsel gevonden in Bergen op Zoom

Een bijzondere archeologische vondst in Bergen op Zoom, in Brabant. Een inwoner stuitte bij het graven in zijn tuin op een onderaards gangenstelsel uit begin 1700:
http://nos.nl/artikel/160216-ondergronds-gangenstelsel-gevonden-in-bergen-op-zoom.html

bergen op zoom

We zijn nog op zoek naar meer ‘bewijs’ van deze gangen onder Brielle. Weet u iets, of heeft u zelf een huis met gewelven eronder, stuur dan uw reactie naar ons toe via het contactformulier. Dan zetten we uw anekdote hierbij.

Visie op het behoud van de vestingwerken

Door Aart van der Houwen en Roel Slachmuylders

Basisdocument

1713-2013: 300 jaar vestingwerken

In de vergadering van de projectgroep BEHOUD van 18 januari 2013 is Aart van der Houwen en Roel Slachmuylders verzocht een basisdocument op te stellen waarin het gebruik van de vestingwerken wordt aanbevolen. Uitgangspunt in het document moet zijn dat de vestingwallen het verhaal vertellen en dat daarbij de nadruk zal liggen op de 18e en 19e eeuw. Uitgangspunt is ook dat verschillende historische kanonnen en affuiten op de wallen zullen worden gebracht.

Het verhaal

3De vesting Brielle werd in 1713 opgeleverd en is – anders dan in veel gemeenten – goed bewaard gebleven. Het is een mooi voorbeeld van het zogeheten oud-Nederlands vestingstelsel. In de jaren 1972-1975 is de vesting grondig gerestaureerd waarbij de latere, vooral 20e eeuwse, toevoegingen zijn verwijderd en de steile wallen zijn hersteld. Op diverse locaties staan kanonnen om het beeld van een militair object te versterken.

Behoud

De 19e eeuwse kanonnen (scheepsgeschut dat destijds in Hellevoetsluis is gehaald) staan op bijpassende scheepsaffuiten. Voor de wallen is dat misschien historisch niet helemaal correct, maar de affuiten passen bij de kanonnen en dit was/is bovendien de meest veilige (en goedkope) oplossing. De affuiten staan in weer en wind op de wallen en moeten daardoor regelmatig vervangen worden. Nu we dit jaar meer bezoekers willen trekken zal dat zeker voorrang moeten hebben.

We kunnen de plaats van en rond het geschut ook verder aankleden. Bijvoorbeeld door het gat in de wallen mooier af te werken, door een houten vlonder onder het geschut te leggen, door enkele gevlochten manden  daarbij te plaatsen, hetzij met kogels, hetzij met aarde (dit kan ook in de vorm van een afgietsel).

Mogelijkheden en aanbevelingen

Indien wij willen dat ‘de wallen het verhaal vertellen’, dan is het belangrijk de aandacht juist op de wallen te laten vestigen. De bezoeker moet voelen dat hij op een vestingwerk loopt. Daarbij moeten de wallen dus als zodanig herkenbaar zijn (en niet als een dijk met schapen daarop). Op verschillende plaatsen kan een uitkijkpost gemaakt worden, waarbij de bezoeker kan zien, of erop gewezen wordt, hoe steil de wallen eigenlijk zijn. Kanonnen kunnen zodanig geplaatst worden dat duidelijk is hoe zij niet alleen ver weg schieten, maar ook hoe zij de bastions en courtines kunnen bestrijken. In het landschap kan een object geplaatst worden dat aangeeft hoever het schootsveld is. De doornenhaag onder aan de wallen moet hersteld worden en als vast onderdeel van de verdedigingslinie worden gepresenteerd. Hetzelfde geldt voor de envelop aan de overzijde van de veste en voor de beren in de veste; ook die vormen een deel van de vesting.

Informatieborden moeten weinig tekst geven, maar meer dienen om beter te kijken.

De vesting gedurende de afgelopen drie eeuwen

18e eeuw: de vesting zoals die is aangelegd en ten tijde van de Vierde Engelse Oorlog (1780-1784) in staat van verdediging werd gebracht. Een volledige batterij zou kunnen worden opgesteld, maar dat zou ook in de vorm van een kunstwerk (een plaatstalen silhouet van een stuk geschut met kanonniers). Dit hoeft niet overal te zien te zijn: het kan ook dat hiervoor één bastion en/of courtine gebruikt wordt. Bijvoorbeeld het Kruithuisbolwerk omdat hier het 18e eeuwse kruithuis staat en het schootsveld nog redelijk vrij is. Bovendien is het zicht over de veste mooi.

Enigszins weggestopt onder het wandelpad op de courtine VI-VII is een voormalig kruitmagazijn, gebouwd in 1786-88. De toegangen zijn dichtgemetseld maar kunnen misschien gebruikt worden.

19e eeuw: de vesting werd omstreeks 1860 gemoderniseerd met de bouw van diverse bomvrije ruimten. Idealiter zou één van deze ruimten open gesteld moeten worden, maar ook gesloten moet duidelijk zijn dat dit een moderne toevoeging is. In deze tijd beschikte de vestingartillerie over andere stukken geschut die wellicht kunnen worden nagemaakt en in één bastion de sfeer van toen kunnen oproepen. Omstreeks 1900 was vanuit de vestingartillerie het Korps Torpedisten gevormd. De Torpedisten hielden zich bezig met het afsluiten van waterwegen met behulp van mijnen, torpedo’s geheten.

20e eeuw: de vesting verloor militaire betekenis, niettemin werden er in de oorlog diverse bunkers op de wallen gebouwd. Deze zijn vrijwel allemaal bij de restauratie van de wallen opgeruimd. Naar alle waarschijnlijkheid ligt er nog één bunker in bastion VIII. Die zou kunnen worden uitgegraven en misschien ook wel als attractie (of decor) kunnen dienen.

4
De bezoeker moet voelen dat hij op een vestingwerk loopt

 

FOTO’S GEZOCHT!

Leve de Vesting Brielle is op zoek naar mooie, bijzondere, grappige, kunstzinnige, ontroerende foto’s van de vestingwerken van Brielle. Van goed beeldmateriaal kunnen wij namelijk geen genoeg krijgen!

Elke week wordt er een foto uit alle inzendingen geselecteerd en op de pagina ‘Vestingfoto’s’ op deze site én op de facebook pagina geplaatst.

Dus als je graag fotografeert of nog wat oud materiaal hebt liggen en dat met ons wil delen: mail ons!

Stuur je foto (liefst niet kleiner dan 1MB) en eventueel een korte omschrijving/beschrijving/verhaal op naar levedevestingbrielle300@gmail.com

Onderstaande foto is van Briellenaar Piet de Winter (uitzicht Langepoort).

uitzicht_langepoort_a

Krantenbericht restauratie van de vestingwerken in 1975

Gepubliceerd op: 20 oktober 1975
Vestingwerken Den Briel gerestaureerd

DEN BRIEL — Bijgestaan door de Brielse hoofd-kanonnier Grootveld en zijn manschappen — gestoken in middeleeuwse kledij — heeft zaterdag mr. M. Vrolijk, de Commissaris van de Koningin in Zuid-Holland, met een scheepskanon de geheel gerestaureerde zestien werken van Den Briel „ingeschoten”. Dat gebeurde op de plaats waar op 1 april 1.572 de watergeuzen de Brielse poort rameiden. De vestingwerken bestaan uit stadswallen, bastions, ravelijnen en vesten — stervormig gelegen rondom Den Briel. Het geheel dateert uit het jaar 1338 en is rond 1700 herbouwd. De vestine; heeft zelfs stand gehouden tegen de keurtroepen van de hertog van Alva. De restauratie heeft drie en een half jaar geduurd en ƒ 3,5 miljoen gekost. De vestingwerken krijgen nu een vrediger bestemming: een uniek middeleeuws recreatiegebied, gratis toegankelijk voor het publiek

En een artikel van Johan Been genaamd ‘De Wallen van Den Briel’ van 17 september 1929, zie link:

http://www.johanbeen.nl/artikelen/wallen.html

Augustus schildermaand

In augustus waren toch een aantal leden van de werkgroep op vakantie en genoten van het mooie weer. Toch is weer flink wat werk verzet en is gekeken naar de planning voor de komende maanden.

werk bij de molen-4

Het werk op het Molenbastion is nu grotendeels klaar, maar nu de molen en de molenschuur ook weer fris in de verf staan, hebben wij ook de basalten paaltjes maar onderhanden genomen, zodat deze niet al te veel afsteken.

werk bij de molen-2

In de toekomst zullen hier de trappen nog weel gerepareerd of vernieuwd moeten worden.

 

Daarna kwam bastion III aan de beurt. Dit ligt achter Albert Hein en is recent weer nieuw gepleisterd. Daarom aan de slag met de voorstrijk en daarna tweelagen muurverf. Dit bastion kan er weer een aantal jaar tegen.

bastion III

bastion III klaar

bastion III klaar-2

Loopt u wel eens over de wallen? Dan kunt u het mooie b.v. Kruithuis bewonderen, nu in het zomers groen.

kruithuis aug 2013

 

 

In september gaan we aan het werk bij Bastion VIII. U weet wel waar de 1 April Vereniging en de Brielse Roeiers hun onderkomen hebben. Kom gerust eens kijken; we werken elke zaterdag- en maandagochtend.

 

 

Reactie Rens van Adrighem: “Wel of geen ezelsrug?”

Ik vroeg mij af, waarom deze bunker geen zwartgeverfde ezelsrug heeft, maar een foto bracht opheldering. Dit bunkertje had in tegenstelling tot alle andere witgeverfde bunkers op de wallen geen ezelsrug. Deze dienden om het indringen van vocht tegen te gaan en om de grond op de bunker tegen te houden.

Foto uit de jaren ’50:

bastion-ezelsrug

 

Het Spui nu weer toegankelijk vanuit de binnenstad

Op een zonnige zondag in juli besloten Koos en Anne Steentjes op ontdekkingstocht te gaan met hun kano. Zij hadden gehoord dat het “sluisje” aan de haven bij de Turfkade (naast de voormalige Van der Torre werf) weer open stond. En dat bood mogelijkheden voor een ontdekkingstocht.

1- toegang vanaf Turfkade
Het eerste obstakel was snel genomen; de overkluizing is redelijk hoog. Aan de singelkant zit nog een verweerde, natuurstenen wapen. Deze moet nog een keer opgeknapt worden.

2-op de singel

De volgende brug, onder de Schrijverdijk (N218) door, vormt geen probleem.

Alleen is er ooit een fietsbrug naast gelegd, maar deze veel te laag gemaakt voor watersporters. Misschien moet de gemeente maar contact opnemen met het waterschap of deze brug wel aan de minimum doorvaarhoogte voldoet.

4-bruggen bij plantage3-onderdoorgang aan buitenkant

Op het Spui vaart je langs de Plantage en aan de rechterkant langs de oude HBS. De volgende brug komt al in zicht, namelijk bij de Hossenbosdijk. Een prachtige brug met twee gemetselde bogen en weer een ingemetselde steen.

5-bruggen Hossenbosdijk

6-bruggen Hossenbosdijk

Daarna gaat het verder over het prachtige Spui, dat er vanaf het water heel anders uit ziet. Nog een hoge brug van hout (de Deel) en je komt bij het oude gemaal, nu het kantoor van Makelaardij Lobs.

8. brug de Deel

Dit is het eindpunt, want aan de andere kant van de Rijksstraatweg, is het mooie Spui veranderd is een slootje. Dus je kan alleen via dezelfde route terug. Maar door het sluisje open te zetten, is weer een bezienswaardigheid aan de 300 jaar oude vesting toegevoegd. De hele tocht is ongeveer 8 km.

Zomer op het Spui

Zomer op het Spui

 

Juli: vakantiemaand of toch niet?

De ploeg heeft in juli gewoon doorgewerkt, want het eerste affuit moest deze maand klaar zijn. Hoewel alles nauwkeurig gemeten was, bleek dat de geboorde gaten voor de draadeinden,  toch niet geheel te lijnen. Maar na wat passen en meten, een aantal kleine aanpassingen, was het eerste affuit half juli klaar. Het stond al in de grondverf. Het afschilderen en het aanbrengen van het ijzerwerk zouden we ter plaatse gaan doen.

a1

Op maandag 15 juli was het zover; het affuit werd op het vrachtwagentje van de gemeente gezet en op het bastion achter het Kruithuis geplaatst. Deze mijlpaal was te lezen en te zien in een aantal lokale bladen. De trotse “kanonnenploeg” poseert voor de eerste affuit.

a2
In juli zijn ook de bestaande affuiten op het molenbastion afgemaakt. De naden in de wielen zijn gekit om ervoor te zorgen dat water de wielen niet snel zal doen rotten. Ook is het oude ijzerwerk na een straal- en schilderbeurt weer aangebracht. Hoewel niet iedereen het eens is dat wij de kanonnen geschilderd hebben, is er geen historisch bewijs dat ze nooit geschilderd zouden zijn.

a3
Hoewel de wallen en bastions in de zeventiger jaren gerestaureerd zijn, is één gebouw nooit opgeknapt. Achter de voormalige technische school aan de burgemeester H. van Sleenstraat ligt, verscholen onder het wandelpad over de zogeheten courtine tussen bastion VI en VII, een bomvrije ruimte. Meer informatie over dit unieke bouwwerk vindt u hier. Met bijna de hele ploeg en nog een aantal belangstellenden, is een van de dichtgemetselde ramen weer opengebroken. Dit was degelijk gedaan (nog door Leen van Dijk) en er moest een kangoo aan te pas komen.

a4

Binnen was lag veel rommel en twee tussenmuren bleken te zijn afgebroken. De ventilatieschacht was dichtgemetseld, trouwens ook aan de buitenkant van de wallen. Hoewel er veel werk verzet zal moeten worden, heeft deze ruimte potentie. Gedacht wordt om eerst de buitenkant weer op te knappen en weer ramen en deuren aan te brengen. Ook zal de ventilatieschacht weer opengemaakt moeten worden, zodat de ruimte weer kan ventileren. Maar dit is toekomstmuziek en voorlopig het deze courtine weer dichtgemaakt.

a5 - openen courtine

Eerste nieuwe affuit geplaatst

eerste affuit geplaatst 1

In 2013 bestaan de huidige vestingwallen in Brielle 300 jaar. In 1713 werd de bouw van de nieuwe vestingwallen afgerond. De vestingbouwers Louis Paen en Menno van Coehoorn maakten een ander ontwerp voor de vesting met negen bastions en 5 ravelijnen.
Van 1972 tot 1975 werden de wallen gerestaureerd. Het 300 jarig bestaan was aanleiding om de wallen met de bastions, bunkers en kanonnen weer eens een grote oppoetsbeurt te geven.

Op initiatief van de stuurgroep 300 jaar wallen Brielle is een inspectie gemaakt en een lijst van te verrichten werkzaamheden. Zo bleken van de 18 kanonnen en affuiten er 8 in goede staat. Van 7 stuks zijn de wielen slecht en 3 affuiten moeten geheel vervangen worden. Dit en ander werk zal de komende jaren in overleg met de gemeente worden uitgevoerd door het Erfgoed Gilde, bestaande uit 10 enthousiaste vrijwilligers.

Op maandag 15 juli is de eerste vernieuwde affuit geplaatst op het bastion achter het Kruithuis. Het is even wennen, want dit affuit is geverfd in de kleur rood met zwarte wielen. Alle kanonnen en affuiten zullen geverfd worden. Op het Molenbastion kunt u zien hoe dat er uitziet.

eerste affuit geplaatst2

Meer informatie over de driehonderd jarige vesting en het werk dat door het Gilde wordt verricht kunt u lezen in de rubriek ‘Werk aan de Vestingwerken’

De Brielsche wallen van Corrie van der Linden

Brielle jij bent uit de lucht
Net een grote ster
En je bronzen klokkenklanken
Hoor je, al van ver

Jij kunt moeilijk het juk
Van bezetters aan
Want ’t begrip van echte vrijheid
Staat hier hoog in ’t vaan

En je Catharijne staat
Daarin als markant
Baken der geschiedenis
Van ons vaderland

Corrie van der Linden

 

Brielsche Wallen

Ze omringen al 300 jaar de Brielsche Binnenstad.
De wallen. Als bescherming voor de Burgers.
Vroeger waren ze niet allemaal open. Vanuit de Nobelstraat rechts waren ze afgesloten door een hoog hekwerk.
‘De verboden wallen’ zeiden we dan. En de Baas van de wallen woonde in de Hoofdwacht. Met beneden een kantoor. Van de Defensie.
De andere kant naar het Scharloo was wel open. Met het Bleekersbolwerk als speelplaats voor vele kinderen.
Er werd gevoetbald en onderaan in de Vest gevist. Soms liepen er ook koeien naast het laantje achter het Scharloo.
De Oostdam was er ook nog niet. Alles ging door de Kaaiepoort. Met over de Wallen een pad dat naar het Zwembad liep. Met aan het eind de Molenwal.
Het is in de oorlogen wel gebruikt voor militairen. Er stonden Barakken die nog lang zijn gebruikt als woningen.
Nu al weer jaren alles opgengesteld.

Ik denk wel eens: ‘Hoe is dit hier allemaal zo gekomen?’. Gegraven met de schop en de kruitwagen en paard en wagen. In deze tijd waar Zeearmen worden afgesloten. Met de tweede Maasvlakte in aanbouw, onbegrijpelijk.
Nu een fijne wandelplaats waar ’s Zomers schaapjes lopen.      
Dat het altijd zo mag blijven.       Corrie.

 

corrie van der lindenTerugkomst

‘k Bezoek graag Hollands oude steden
Weet van hun glorierijk verleden
En dwaal langs straat en smalle gracht.
Hoor dan de oude torens zingen
En weet van hun herinneringen
bewaart voor ons, het nageslacht.
En dan terug weer in het heden
ga ik naar huis, en heel tevreden
met waar stond, mijn geboortehuis.
En zie ik Brielle’s groene wallen
voel ik jij bent mij ’t liefst van alle
En weet, ik ben weer thuis.

 

Veldonderzoek naar kanonnen en affuiten in het buitenland

Toen het Gilde in april dit jaar begon met het werk aan de wallen, kanonnen enz was er gelukkig al veel informatie bekend. Maar of de affuiten vroeger nu b.v. geschilderd waren bleef een vraagteken.
Daarom hebben in de afgelopen maanden een aantal leden veldonderzoek gedaan naar kanonnen in het buitenland.

Zo is Koos Steentjes op onderzoek geweest in Spanje. Hij is op bezoek geweest in het Alhambra in Granada en fotografeerde daar dit kanon. Het ziet er mooi uit en de afuit is met veel details afgewerkt:

kanon Alahambra, Granada

Frits Bohemen en Sander van ’t Verlaat hebben kanonnen bekeken langs de oude Zijderoute, namelijk in Oezbekistan en China. In Samarkand, Oezbekistan zagen ze dit kanon, helaas zonder affuit. Dat had de tand der tijd niet doorstaan:

Samarkand

In China bezochten zij het meest westelijke deel van de beroemde Chinese muur, het Ming fort in Jiayuang. Hier zagen zij twee typen kanonnen en daar stonden de kanonnen wel op een affuit, maar ze waren misschien wel te mooi gemaakt.

JiaYuGuan fort

JiaYuGuan 4

Het laatste kanon staat in Xian, de stad aan het eind (of begin van de zijderoute) en beroemd om het “terracotta leger”. Dit kanon zag er zielig uit met dichtgemaakte loop. Dit kanon staat op een stenen affuit, blijkbaar vond men dat dit beter de tand der tijd zou doorstaan,:

Xi an

Het waren allemaal mooie kanonnen en affuiten, maar ze halen het niet bij de stoere kanionnen en eenvoudige affuiten op onze Brielse vesting.

 

 

 

Bunkerspelen: met heerlijk weer heerlijk genieten van spelen op de wallen.

Waar normaal de schapen op de wallen van Brielle het gras kort houden en waar de gewone wandelaar/ bezoeker niet komen, waren nu rode gezichten van inspanning van deelnemende kinderen te zien, of was het toch de zon?

Bunkerspelen 1

 

En heerlijk warm tijdens de Bunkerspelen op de wallen van Brielle. Het mooie weer was wellicht oorzaak dat het niet overweldigend druk was maar het enthousiasme er niet minder om. Onder de bomen was het goed toeven tijdens de door stichting PUSH georganiseerde, in het kader van 300 jaar Wallen, Bunkerspelen. Deze waren uitdagend en verrassend.
Vooral het paintbalschieten, de Sjeezbaan, kanovaren, schatgraven en het tennissen door BTV’68 waren onderdelen die soms door de deelnemers meerdere keren gedaan werden.

Bunkerspelen 2

Vanaf de herbergtent van de 1 aprilvereniging gingen de kinderen op pad. Eerst nog even twijfel…. moeten we nu boven op de Wallen lopen of gewoon over het voetpad? Het was de bedoeling om de Wallen op een andere manier te laten zien, dus bovenop de Wallen op ontdekkingstocht. Zodoende het parcours volgen.
Eerst het onderdeel bouwelementen, vanaf de wal naar beneden je emmer met water vullen en dit naar boven brengen en de kuip vullen, zo vol mogelijk. Dan op naar het terrein achter Bastion 8, een stukje wilde natuur, waar Outdoor Brielle boog,- en paintbal schieten had verzorgd. Daarna met de kabelbaan naar beneden roetsjen.

bunkerspelen 3

Op naar de Langpoort waar het startpunt was voor een tocht over het water, bijzonder voor de deelnemers zo zien we de Wallen nooit, mooi vanaf deze kant! Daarna nog even door naar Bastion 7 waar tussen een spel was wat met richtingsgevoel gedaan moest worden en waar de deelnemers in een snelheidsparcours oud Hollandse kleding moesten aantrekken.

PR_Bunkerspelen_foto1

Als laatste kon er gegraven naar oude stenen van……….. ja misschien wel een stadsmuur. Leuk om te zien dat men enthousiast terug kwam, volgend jaar weer? Nu lopen inmiddels de schapen weer op deze plekken en kunnen zij rustig het gras kort houden.

(hieronder nog enkele foto’s van het sjoelen, het veld bij de Noordpoort en het kanovaren.)

Bunkerspelen2

Noordpoort
PR_Bunkerspelen_foto2

 

Hemelsche Heerlyckheden: foto-verslag

Foto_JopievanderVoorde

FotoNet Sonder Soeticheyt_JopievanderVoorde

Hemelsche Heerlyckheden_foto1

Hemelsche Heerlyckheden_foto2

Triootje In De Veste_JopievanderVoorde

Gezelligheid

Hemelsche Heerlyckheden_foto5

Foto’s Stadswandeling 10 juli 2013

Door de Gidsengroep.

Deze foto’s zijn gemaakt door Piet de Winter, van de gidsengroep.

Eerstvolgende wandeling over de wallen: 11 september. Wilt u eerder wandelen met de gidsengroep, dan kunt u zich aanmelden voor een stadswandeling of zelf een wallenwandeling afspreken met een groep: www.gidsengroepbrielle.nl
1

2

3

4

5

6

9

 

8

 

 

Juni 2013

In juni heeft het Gilde er weer hard aan getrokken. Het onderhoudswerk aan de wallen bij het Kruithuis zijn voorlopig afgerond. Het hout voor de nieuwe affuiten was namelijk aangekomen. Dit keer echt eikenhout.

1

Zoals op een  van de foto’s te zien is, waren sommige affuiten niet meer te repareren. De balken waren al ongeveer op maat gezaagd, maar moesten tot op ongeveer de millimeter precies geschaafd worden. Dit werk wordt in de werkplaats van Van Dijk aan het Maarland gedaan. Er is gelukkig een schaafbank is aanwezig, maar het kost toch nog heel wat tijd en spierkracht om de zware balken geschaafd te krijgen.

1b

 Maar dan heb je nog geen affuit. De balken moeten door middel van staven aan elkaar gebout worden, dus boren maar. Gelukkig waren de wielen al gemaakt door een vakman. De laatste nieuw gemaakte affuiten waren van hardhout en hebben dus een heel andere kleur. Om alle kanonnen en affuiten dezelfde uitstraling te geven, werd besloten om de affuiten rood te verven en de wielen zwart. Een affuit is bijna klaar en zal in juli geplaatst worden op het bastion achter het Kruithuis. Maak dus weer eens een wandeling over de wallen en kom het eerste nieuwe affuit met geschilderd kanon bekijken.

        652

 

4

3

De menselijke keten van 6 juli op beeld!

2013-07-08 AD

 

Ketenfoto brielle 1

Ketenfoto2 brielle

Ketenfoto 3 met kanonschot

 

 

 

Luchtfoto Brielle 1965

Ingezonden door Peter Louwe:IMG_0670

Foto genomen vanaf de Sint Catharijnekerk. Middenvoor het Gasthuis, donkere daken, aan de Kaatsbaan. Rechts daarvan, nog net te zien, de tuin van Hotel de Nymph. Linksboven het Gasthuis het Asylplein. Rechtsboven de schoorstenen van de Kalkfabriek aan het Slagveld. Schuin links daarvoor de Jacobskerk in de Voorstraat. Daartegenover was destijds het postkantoor. Bovenin de foto is, helaas minder goed te zien, de Maas waar te nemen. Foto genomen in 1965.

 

 

 

HAPKLARE HISTORIE

Nog anderhalve week te gaan….

fotootjeNegen ontbijtjes.
Zesendertig koppen koffie.
Best veel appeltjes.
Dat allemaal om driehonderd jaar Brielse historie weg te kunnen kauwen!

Want het tweede Vestingweekend “Van Twee Walletjes Eten” vindt dan plaats, een uniek evenement waarin Brielse historie op zijn smakelijkst wordt opgediend.

Het weekend trapt af met Kanonnenvoer, de nu al beruchte poging om de gehele wallen te bezetten met mensen. Tijdens de Bunkerspelen kunnen kinderen en jeugdigen zich tegoed doen aan een avontuurlijk parcours.

Laten we Hemelsche Heerlyckheden niet vergeten, het vier gangen diner dat wordt opgeluisterd met live muziek en vermakelijke en smakelijke poëzie én de presentatie van het “Brielsche Gerecht anno 2013”, dat speciaal is bedacht en bereid door Kook en Zo.

Zie voor details de Festiviteitenagenda.

Het wordt echt een heel fijn feest. Voor iedereen. Met veel lekkers en zelfs ‘ food for thought’!

En als na deze gebeurtenissen je honger naar historie van de Brielse vestingwerken nóg niet gestild is, dan is er het Vertelfestival editie Vestingwerken in augustus en het derde Vestingweekend in september om eens flink je tanden in te zetten…

Lenneke Mietes

coördinator belevingsprogramma Leve de Vesting Brielle!

 

 

 

Maerten Harpertszoon Tromp terug naar Den Briel?

Door Rein Groen

Op 21 februari 2013 heeft minister S. Blok een brief naar de tweede kamer gestuurd met een overzicht van monumenten die niet meer nodig zijn voor een rijksfunctie. Kort gezegd komt het erop neer dat de Rijksgebouwendienst deze monumenten wil afstoten. Op deze lijst komen ook het Stenen Baak en de Ruïne Jacobaburcht in Oostvoorne maar om wat te noemen ook het Kasteel Radboud in Medemblik voor.

Voor Brielle is het van belang om te weten dat ook het Grafmonument Maarten Harmensz. Tromp in de Oude Kerk te Delft op deze lijst staat.

Vroege jaren
maarten trompMaarten Tromp werd op 23 april 1598 gedoopt in de gereformeerde Sint-Catharinakerk van Den Briel als oudste kind van zeeofficier Harpert Maertenz en Jannetgen Barentsdochter Quack. Zijn vader, volgens een latere overlevering een naar zee weggelopen zoon van de Delftse regentenfamilie Van der Wel, zou zich vanaf 1607 “Van der Tromp” gaan noemen; “. Tot 1606 bleef het gezin aan het Kolfslop te Brielle wonen; daarna verhuisde het naar de Gaperstraat in Rotterdam. Dit hing samen met de promotie, in mei 1606, van zijn vader tot kapitein bij de Admiraliteit van de Maze. Het is niet bekend welke opleiding Maerten genoot, maar hij leerde in ieder geval lezen, schrijven en rekenen.
Op zijn negende ging Tromp naar zee als scheepsjongen op de Olifantstromp, het fregat van zijn vader, dat in 1607 meedeed aan de campagne die leidde tot de Slag bij Gibraltar. De Olifantstromp deed niet mee aan die slag zelf, maar was deel van het dekkingseskader dat op volle zee bleef kruisen. Tot in 1610 bleven vader en zoon Tromp patrouillediensten uitvoeren, meestal op het Kanaal. Dat jaar werd aan Tromps vader eervol ontslag verleend wegens het Twaalfjarig Bestand.
23 april 1598 – 10 augustus 1653

Door het afstoten van het grafmonument door de Rijksgebouwendienst kan Brielle een daad stellen die eer doet aan deze Brielse zeeheld. Bijvoorbeeld door het monument te adopteren. Op dit moment wordt het grafmonument gerestaureerd. Men verwacht dat het in de zomer van dit jaar gereed  komt.

Aan de 400 jarige herdenking van zijn geboortejaar is Den Briel voorbij gegaan, nu actie ondernemen zou deze omissie in een klap rechtzetten.

Rein Groen, 24 juni 2013

Het kruitmagazijn in de courtine VI-VII

Leve de Vesting Brielle logotekst: Aart van der Houwen

Achter de voormalige technische school aan de burgemeester H. van Sleenstraat ligt, verscholen onder het wandelpad over de zogeheten courtine tussen bastion VI en VII, een bomvrije ruimte.

In het talud aan de binnenzijde van de wallen is het gehavende maar nog goed bewaard gebleven muur en stucwerk te zien, met de – tot onlangs nog dichtgemetselde-  deuren en ramen. Lange tijd had de courtine een haveloze uitstraling en bij een eerste blik had het idee kunnen ontstaan dat er bij sloop niets aan verloren zou zijn, maar dat is niet juist! Het bouwwerk is één van de oudste objecten in de Brielse vestingwallen en zelfs het enige in zijn soort. Het dateert van 1786/87, en is daarmee bijna een eeuw ouder dan de bekende wit gepleisterde ‘bunkers’ die boven op de wallen staan.

september 29

Het stenen bouwwerk is niet minder dan twaalf meter lang en viereneenhalve meter diep; door de dikke muren gaat veel van de ruimte verloren; binnen blijft slechts een ruimte over van 9,50 bij 2,50 meter. De zoldering is bolvormig en in het midden 2.89 hoog. Bovenop de 27 cm dikke dakplaat ligt anderhalve meter grond. De oorspronkelijke bestemming moet nog worden vastgesteld, maar zeker is dat de ruimte in de 19e eeuw diende als bergplaats van buskruit; er kon 3.500 kg buskruit in worden opgeslagen.

Kruidmagazijn in courtine VI-VII002 brielle

Beschrijving
Zoals gezegd diende het bouwwerk in de 19e eeuw als kruitmagazijn. De ruimte is daarvoor zeer geschikt: de muren, bijna 80 cm dik, zijn voorzien van een spouw van tien centimeter, zodat de kou, maar vooral het vocht, uit de wallen niet in de ruimte kan doordringen. Op de vloer lag een houten vlonder zodat optrekkend vocht minder invloed had. Opvallend zijn de ramen in het magazijn: die verwacht je niet in een dergelijke ruimte. De ramen konden met luiken gesloten worden. Tenslotte loopt er vanuit de ruimte een luchtkanaal met een doorsnede van bijna zeventig cm (binnenmaat) door de wallen naar buiten.

Kruidmagazijn in courtine VI-VII002 brielle2

Indeling
De ruimte was opgedeeld in drie delen: het middengedeelte was het feitelijke magazijn. Aan weerszijden daarvan was een klein portaal. Hoewel de ruimte van het magazijn vrij beperkt is, zou het goed bruikbaar geweest kunnen zijn als ‘laboratorium’, waarin projectielen werden samengesteld: er was voldoende daglicht door de twee ramen en zuurstof dankzij het luchtkanaal; de houten vloer voorkwam mogelijke vonken en de beide ingangen voorkwam dat men ingesloten kwam te zitten of door onnodig door de ruimte moest lopen.

Kruidmagazijn in courtine VI-VII001

Afsluiting van de toegang
Tot in de jaren 1970 was de ruimte nog toegankelijk, zelfs kropen kinderen door het kanaal om er aan de singelzijde weer uit te komen (dit is wellicht ook de basis van de vele verhalen over onderaardse gangen in Brielle). Uit overwegingen van veiligheid of om vandalisme voor te zijn, is in het verleden besloten om de toegang tot het magazijn dicht te maken en de uitgang van het kanaal aan de buitenzijde af te sluiten. Zoals op de plattegrond van 1884 (hierboven) te zien is, stond het luchtkanaal niet haaks op de achterwand, maar leidde deze naar rechts, in de richting van bastion VII.

courtine

Herinnering
L.W. Hordijk: Ik herinner mij dat ik als jongetje van een jaar of elf, twaalf, (ca. 1964) in de bunker ben geweest en toen ook door het luchtkanaal ben gekropen; je kwam er bij de wallen weer uit. Ik weet nog dat ik halverwege op de bodem van de buis klopte en dat het daaronder hol klonk, alsof er daar nog een ruimte was.

Naschrift:
Begin juni is bij het Vestingmuseum navraag gedaan over de oorspronkelijke bestemming van het bouwwerk. De aanvraag is de 19e in behandeling genomen.

 

Courtine Opgeknapt

Onlangs de werkgroep “Kanonnen en Affuiten” van het Erfgoedgilde Den Briel de Courtine helemaal opgeknapt. Lees de verslagen van juni t/m september 2016 en bekijk de foto’s om het proces te kunnen zien voltrekken:

 

 

 

 

 

Spelen op de Wallen in vroeger tijden…

Vele Briellenaren kennen het nog: wat kon je veel doen op de wallen toen je klein was!! De mooiste avonturen, de gekste belevenissen, de spannendste spelletjes, waarbij natuur (vroeger waren de wallen veel meer begroeid) en historie (doorgangen, gaten, stukjes vestingwerk) samen werkten om er de mooiste speelplekken van Brielle van te maken.

Niet iedere Briellenaar kent de wallen trouwens als een speelplek. De oudere bewoners hebben nooit de gelegenheid gehad om te spelen op de wallen, omdat deze afgezet waren (verboden; militair gebied) tot in de 50er jaren. Toch hebben ook toen verschillende kinderen wel eens stiekem een mogelijkheid gevonden om binnen te komen en tóch de avontuurlijke wallen te betreden.

Hieronder volgen de verhalen van Briellenaren uit hun jeugd:

Paul Deur:

Zelf ben ik opgegroeid in Brielle en de Wallen was een plek waar we regelmatig op ontdekkingstocht gingen. In die tijd nog een wildernis; lekker om van allerlei ontdekkingsspelen te ondernemen. Sommige dingen niet handig zoals vuurtje stoken of in bunkers kruipen die open waren; aan het eind van de Lange traat was een onderdoorgang in de Wallen waar je door kon kruipen.

In die tijd kon dat nog, tegenwoordig kan dat niet meer in verband met veiligheid, neem ik aan. Voor veel jeugd  een perfect gebied om te spelen en te ontdekken. Op later leeftijd werden de Wallen voor andere dingen gebruikt , de ontdekkingstocht naar volwassenheid.  Tegenwoordig zijn de Wallen opgeknapt, bunkers dichtgemetseld of er lopen er schapen op. Een mooie plek om een avondwandeling te maken, rondje Brielle. Ik geniet er elke keer weer van.

Anke Deeden – Eegdeman:

Ik heb hele mooie herinneringen aan de wallen.  Als klein kind hutten bouwen en springen op takken die van omgevallen bomen in het water lagen. Regelmatig ging dat fout en kwam je weer met natte kleding thuis.
Later mijn eerste kus gekregen op de wallen…….
Nu een heerlijk wandelgebied waar ik meerdere malen per dag dagelijks loop met mijn hondje.

Jolanda Walbroek (familie Kinkel, Stolk):

De Wallen, ach ja, de wallen, we woonden er kort bij en dus ook binnen de Wallen. Mijn eerste rondje wallen was in de kinderwagen, ik zie mijn mam en paps nog voor me, stevig doorstappend al onzin kletsend tegen mij!   Dat deden ze regelmatig, ook met andere familieleden werd dat rondje wallen gedaan, al spelend en klimmend deden wij die “wandeling.”
De wallen waren een deel van ons leven of andersom, we speelden daar ook met klasgenoten en waren daar een soort van thuis. Het was een heerlijke, ontspannen tijd, zeker op die manier daar. Het was eind vijftig, begin jaren zestig.

foto 1foto 2OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ook de kinderspelen (oranjespelen) werden op de Wallen gehouden, achter de L.T.S. op die grote open plek. Daar beneden, onderin deden wij zaklopen, blikjes omgooien, er was meestal een grabbelton en allerlei andere spelletjes. De wallen zelf waren de tribunes, daar zaten vaders en moeders en andere familieleden te kijken, was best bijzonder.

Een eindje verder heb je het Oranjeplein, daar stonden toen nog de (barakken) noodwoningen en het (nood) badhuis. Dat werd op zaterdag nog best druk gebruikt herinner ik mij, dan liepen daar mensen met badspullen of zo, denk ik. Een beetje het gevoel van een camping of zoiets, het had iets gezelligs, voor mij in elk geval!

Zelf woon ik niet meer in Brielle maar in Hellevoetsluis, ook tegenover de wallen, maar de Brielse Walletjes zijn mij op een of andere manier toch zeer dierbaar, en zo is het!
Groeten van jolanda Walbroek-kinkel.

spelen op de wallen -leve de vesting brielle

Piet van Driel:

Ik groeide op bij mijn grootouders in “Het Baantje” in Brielle. Het heet tegenwoordig  “De Witte de Witstraat” . In mijn tijd stond er 1 huis en dat was van mijn grootouders. ( Het staat er nog en is helemaal  verbouwd) (Mijn ouders voeren op het schip “De Morgenster” met thuishaven Brielle.) De tweede wereldoorlog was uitgebroken.
De achtertuin met een sloot er tussen grensden aan de Wallen. Met de kinderen uit de buurt speelden we op de wallen. Ik herinner me nog achternamen. Bijvoorbeeld, Bijl, Edelman, Tuk. Maar met mijn schoolvriend Piet Eisenga speelde ik het meest. We maakten boomhutten en speelden indiaantje. Ons speelterrein was ongeveer vanaf het huidige monument richting Langepoort. We mochten niet altijd spelen op de wallen want het was oorlog en de Duitsers stuurde je soms weg en ook van je ouders mocht je niet op de wallen komen maar je deed het stiekem wel. Soms hadden de Duitsers een goede zin. Er werden door hen loopgraven gegraven waar nu het monument is richting wallen en als ze weer vertrokken waren gingen we kluiten gooien naar elkaar met de grond die vrij gekomen was met het graven. De Bastions waren in mijn tijd vrijwel allemaal dicht. Een enkele keer kreeg je de kans om naar binnen te gluren. Na de oorlog toen ik al voor volwassen door kon gaan herinner ik me dat er stukken muur! zichtbaar waren ook met een soort bogen. Ik denk dat het de oude stadsmuur zou kunnen zijn die gedeeltelijk zichtbaar kwam.

Reactie webmaster: “Beste Piet, dit verhaal over een oude stadsmuur heb ik inderdaad eerder gehoord.  Op de pagina ‘Begraven onder de Wallen’ kunt u daar meer over lezen.

 

Thijs Kranendonk:

Ik ben geboren en getogen aan de Veerweg vlak bij het Brielse Veer naar Rozenburg.
Menige winteravond onder de lamp gevist op spiering wat onder het lamplicht prima ging en de volgende dag werden ze dan door Pa gebakken werkelijk een delicatesse. In gedachten smul ik er nog steeds van. Zo ook in de zomer aan de Brielse Maas op bot en alles wat maar wilde bijten.
Tevens hadden wij een katapultclub en werd er op de wallen menig gevecht geleverd tegen de club “De snorrende pijl” die met pijl en boog de tegenstander was.  Dat was een bijzondere leuke tijd die ik ook met mijn kleinzoons heb gedeeld.  Ik heb met mijn schoolvrienden menig uurtje doorgebracht en heel veel plezier gehad. Het zijn prima herinneringen die helaas voorbij zijn.

Joke van Driel:

Ik herinner me nog het schoolzwemmen . Na de oorlog ben ik opnieuw naar de Christelijke Mulo in de Schoolstraat gegaan vanuit Oostvoorne waar ik woonde. De oorlog kwam er tussen en het was te gevaarlijk geworden om op de fiets naar Brielle te gaan. Met de klas gingen we dan in optocht naar het zwembad.
Poortje door en dan was je bij de badhokjes. We hadden toen echt niet een moderne bikini aan maar een zwempak dat geen aanstoot gaf. Misschien dat de jongens het wel zo ervaarden maar je was in die tijd niets van dat alles gewend. Een leerling had een te groot zwempak aan en haar borsten en de beharing ( wat tegenwoordig geschoren wordt) puilde naar buiten. De jongens lagen in een deuk. Onze franse leraar had maar één been en als hij in zwembroek tevoorschijn kwam uit het badhokje dan griezelde ik. Soms als hij vlak bij je in het water was dan kwam dat stompie tegen je aan. Het was een schat van een man en hij woonde in de Koopmanstraat. Veel Brielse leerlingen hebben den Briel verlaten maar ik herinner nog de namen. Heb nog steeds contact met 2 oud leerlingen. Ik spreek hier over het jaar 1946.

Willy de Bruin – Bazen

Op 1 april 1960 zette ik mijn eerste voet op Brielse bodem.
Wij kwamen uit Vlissingen en gingen wonen in de Witte de Withstraat. Manus Heijmans, die een van onze buurmannen werd,  heeft ons verhuisd. Wij kwamen te wonen naast Frans Verhoef. Mijn broer Jan en ik stapten uit de verhuiswagen en wij mochten na een lange rit even de buurt verkennen. Samen liepen wij naar het hek van de wallen ter hoogte van het kruithuis. Toen lagen de wallen voor ons en vol verwondering zei ik ” oh, Jan hier kunnen wij lekker spelen. Hier is mijn liefde voor Brielle begonnen. We hebben veel gespeeld op de wallen. Ik weet ook nog dat o.a. Frans Verhoef een ” onderaardse gang” ontdekt had. We vonden dat allemaal reuze spannend, of het ook echt een onderaardse gang was weet ik niet, wel is deze opgraving afgesloten door de gemeente omdat het gevaarlijk was om daar te spelen.
Ook weet ik dat we vaak zuring aten dat op de wallen groeide. Dat stond gewoon tussen de schapenkeutels
Wij hebben anderhalf jaar in de Witte de Withstraat gewoond voor wij naar de Voorstraat verhuisde. Toen werd ook het Asylplein onze speelplek. Maar een belangrijk deel van mijn leven speelt zich nog steeds op de wallen af. Wandelen met mijn grote liefde, wandelen met mijn kinderen, wandelen met mijn kleinkinderen, wandelen met mijn hondjes, het gebeurt allemaal op de wallen.

Rens van Adrighem:

Een groot deel van mijn jeugd heb ik doorgebracht met het spelen met de buurtbewonertjes uit de Witte de With- en Dijkstraat; Bert, John en Josje Bels, Lex (Gofy) Overbeeke, Gerrit Tuk, Adrie en Jos Passenier, Jack Lobs, Frans Verhoef, Aad van ‘t Hof, Leo van Santen, Ria en Conny Vermeulen, Pia en Els van Bodegom, Willy, Ria, Suze van den Blink, Adrie en Bas Witte. Ons speelterrein was buiten de Witte de With-en Dijkstraat, de stadsschuur, de bunkers aan het einde van de Dijkstraat en bovenal de wallen. Dat was in alle opzichten echt een Eldorado. Op de wallen achter de Witte de Withstraat stonden hoge populieren. Om op de wallen te komen moest je over de sloot springen die achter de huizen langs liep. Langs de sloot stonden op de wallen heel oude knotwilgen. Aan de kant van de vest stonden vooral meidoorns tegen de wallen aan. Daar kon je bijna niet zonder kleerscheuren tussendoor komen. Onderlangs de vest was een smal pad met veelal hoge bomen die soms over het water staken. bouwden we nogal eens hutten in de bomen op een hoogte van een meter of vier. Hout en spijkers daarvoor vonden we bij de nieuwbouw in de straat. Bij de groenteboer kon je sinaasappelkisten bemachtigen, waar we de wanden mee betimmerden. We bouwden hutten van wel een meter bij anderhalf tot twee meter, met een dak van oud-Hollandse dakpannen die we op het terrein van de stadsschuur pikten. Die hutten kon je vooral zomers bijna niet zien, dus hadden we altijd ‘geheime’ plekken waar we speelden. Op het ravelijn van Bastion IX liepen altijd de schapen met schaapherder Hannes. Die had altijd een pruim of shagje in zijn mondhoek, en zat vaak de stront van de kont van de schapen af te halen. De wallen lagen vol met schapen keutels, die we schapen dropjes noemden. Die deden we wel eens in een papieren puntzakje, en lieten de wat kleine kinderen wel eens proeven. ‘Hier,… neem een lekker droppie.’ Bij Hannes kwam ook vaak de oude meneer Romein, de opa van Jan Romein van de zevenhuizen. Die hadden het leger gezeten en gaf daar les in schermen. Wij maakten als kinderen zwaarden van een paar latten en de vriendelijke oud-militair ging ons dan leren schermen. Er waren daar ook schuttersputten uit de Tweede Wereldoorlog en wij speelden dan vaak soldaatje. Ik had een oude helm en een pukkel, (een militaire tas). Van een stuk pijp en een gordijnroede had ik een ‘Stangun’, (een automatisch geweer) gemaakt.  [Rens van Adrighem heeft nog veel meer mooie en grappige verhalen over Spelen op de Wallen. Deze kunt u hier lezen.]

Wie heeft er nog een bijdrage of/ en foto’s? Stuur deze dan naar webmaster @kunstencultuurbrielle.nl of geef uw reactie hieronder.

Bunkerspelen: kinderen spelen (weer) op de wallen!

Door Paul Deur

Op 6 juli worden in het kader van 300 jaar Wallen de Bunkerspelen georganiseerd. Voor kinderen een unieke kans om de Wallen op een andere manier te beleven.

Ik mag vanuit mijn werk als jongerenwerker de activiteit organiseren. Ik ben superenthousiast hierover, zelf ben ik opgegroeid in Brielle en de Wallen was een plek waar we regelmatig op ontdekkingstocht gingen. In die tijd nog een wildernis lekker om van allerlei ontdekkingsspelen te ondernemen. Sommige dingen niet handig zoals vuurtje stoken of in bunkers kruipen die open waren, aan het eind van de Lange straat was een onderdoorgang in de Wallen waar je door kon kruipen in die tijd kon dat nog, tegenwoordig kan dat niet meer in verband met veiligheid, neem ik aan. Voor veel jeugd  een perfect gebied om te spelen en te ontdekken. Op later leeftijd werden de Wallen voor andere dingen gebruikt , de ontdekkingstocht naar volwassenheid.  Tegenwoordig zijn de Wallen opgeknapt, bunkers dichtgemetseld of er lopen er schapen op. Een mooie plek om een avondwandeling te maken, rondje Brielle. Ik geniet er elke keer weer van.

In voorbereiding voor deze activiteit kom ik weer vaker op plekken waar je niet zo gauw komt. Iedere keer weer een beetje het op oude gevoel terug. Je zou iedereen een kans willen geven dit te ervaren. Met de activiteit van 6 juli, de Bunkerspelen, wil ik een klein stukje van mijn herinnering terug aan anderen schenken. We gaan deze dag echt de Wallen op en doen verschillende activiteiten waaronder, klimmen de Wallen op met water en zo een kuip met water vullen,  sjeezen op een kabelbaan, boogschieten, hopelijk een stukje kanoën op de Vest. Leuk om te organiseren en te zien hoe de Wallen op deze manier gebruikt/ ontdekt kunnen worden.
Ik hoop dat jullie deze dag als spannend ervaren en de Wallen als uniek gebied ontdekken.

Document bij ‘onderaardse gangen onder brielle?’

Van vuurtorens e.d. gesproken, hebt U wel eens, waarde Lezer, een borrel of, wanneer Uw noodlot U tot geheel-onthouder liet afzakken, een flesje Pepsi-Colà gedronken in het café “de Zalm” in de hoofdstraat te Brielle? Gelet op deze schijnbaar onlogische overgang, zult U wellicht denken, dat wij, op het ogeblik dat we dit schrijven, te veel op hebben maar bij toeval zoudt U zich daarin toch voor ditmaal vergissen. Het “onlogische” is hier toch werkelijk slechts “schijnbaar”. Immers in dat café zelf zult U , wanneer althans op Uw beurt een te veel aan borrels U dat niet belet, een oude voortoren kunnen bestijgen.

Niet wij hebben de aanwezigheid van die toren aldaar ontdekt. De vroegere archivaris van Den Briel … wiens geschilderd portret U in de Raadzaal aldaar kunt aanschouwen, had zich al aan onderstellingen met betrekking tot die toren bezondigd. Hij was de mening toegedaan, dat die toren deel zou hebben uitgemaakt van een refugium voor kloosterlingen, omdat er een onderaardse gang loopt van nabij deze toren tot in de grote Kerk. Hij, Been, heeft daarbij steeds aangenomen, dat de toren van die kerk als vuurbaken zou hebben gediend.

De tegenwoordige gemeentearchivaris, Dr J. Hofker heeft terzake nasporingen gedaan en heeft ook ons, op ons verzoek, met een bereidwilligheid, waarvoor wij hem zeer erkentelijk zijn, van zijne bevindingen en conclusies mededeling gedaan. Zij mogen hier volgen.

In de stadsrekeningen van 1455 en daarna komt ieder jaar een post voor, volgens welke grote hoeveelheden riet werden gebracht naar het “riethuys “bij der stenen vyerboet binnen der stede”. Dr HOFKER heeft nu gezocht naar deze vyerboet, die toch niet de kerktoren kon zijn, vermits die anders ten deze wel als zodanig vermeld zou zijn geweest. Uit soortgelijke posten bleek hem toen mede, dat een andere vyerboet omstreeks het jaar 1455 was een toren van de toenmalige Noordpoort. Trekt men nu een lijn van de mond van de oude haven langs de plaats waar eertijds de Noordpoort was gelegen, dan komt men juist uit bij de toren in de Zalm en niet bij de kerktoren. Deze laatste was ten opzichte van de Noordpoort ook veel te hoog om voor het richten te kunnen worden benut.

Omstreekt 1470 werd het … “Steenen Baak” gesticht terzake waarvan Dr Hofker eveneens de desbetreffende posten in de stadsrekeningen vond. Een lijn vanaf dit Baken naar de toren in de Zalm (beide torens zijn even hoog) loopt zonder meer naar de Maasmond en wel juist tussen de toenmalige zandbanken door. Het is dus, volgens Dr Hofker, duidelijk dat deze laat-gothische toren, die op de monumentenlijst staat, met zijn raampjes naar het Noorden en het Westen, de “vyerboete binnen der stede” is geweest. Later, d.i. toen de nieuwe haven werd gegraven … raakte hij in onbruik; dientengevolge werd hij vergeten en in de latere huizen der 17de eeuw ingebouwd. Hiermede wordt ook de bedoeling van de onderaardse gang toegelicht; immers, ook in de tijd van troebelen moest de torenwachter communicatie kunnen hebben met de wachter op de vuurboet, welke wachter vyerwachter werd geheten. Ter plaatse stond voor 1450 een houten vuurboet die echeter, daar men riet brandde op de toren, brandgevaar opleverde, weshalve men een stenen toren daarvoor in de plaats bouwde.1

1. Behalve met het oog op die vuurtoren kan er nog een andere reden zijn om een bezoek aan dat cafe “De Zalm, waarin wij overigens geen aandelen hebben, aan te raden althans voor diegenen die tot mijmeren geneigd zijn, hoewel daarbij wel voorwaarde is dat zij al evenmin afkerig zijn van de invloed van sterke drank als van de invloed van “vrouwenschoon”. Immers op de plaats van dit café zou eens het huis van Gerard van Voorne (“Het kind van Voorne”) gestaan hebben waar zijn moeder, de schone KATHARINA van Durby … herhaaldelijk bezoek van Graaf FLORIS ontving. Trekt het U nu niet aan om op deze zelfde plaats, terwijl U onder genot van enige bittertjes schijnbaar gedachteloos voor U uit zit te staren, over deze lang vervlogen tijden te dromen? Voorziet U dan tevens van de nummers van 20 April, 23 en 30 Juli 1948 van de Nieuwe Brielse Courant waarin U nog, alvorens te gaan dromen, onder de Titel “Het Oud-Archief van Den Briel” artikelen over die vuurtoeren (De Steenen Vierboet van Den Briel) zo ook over dat huis van “Het Kind van Voorne” kunt doorlezen. Mèèr dan zo wat twee gulden (inclusief service) zal al dat genot U wel niet behoeven te kosten.

Hoe komt Brielle aan haar naam?

Uit: Vestingroute Brielle. Een wandeling door de Vesting,  Voorne Cultuur, pagina 3.
Uitgave van : Voorne-Putten Promotie 2001

brielle streekarchief
Foto uit het Streekarchief

Aan het woord Brielle, denkt u waarschijnlijk aan 1 April, de Watergeuzen en Alva die zijn “Bril” (Brielle) verloor.

Minder in lijn der gedachten ligt het om Brielle in verband met vestingsteden te brengen. En toch is Brielle een vestingstad. Dit is niet zo verwondelijk als men aan de middeleeuwse ligging van Brielle denkt: direct aan zee en met een goede doorvoercapaciteit in de vorm van de getijstroom De Goote en het hierdoor te bereiken achterland Vlaanderen.

Ook toen was Brielle reeds bruisend en gastvrij!

Zelfs de oorsprong van de naam Brielle impliceert een handelsovernachtingsplaats: het Keltische Brogilo wil zoveel zeggen als: een drassig gebied dat omheind is en waar schepen aan kunnen leggen. Napoleon bepaalde dat de officiële naam van de stad “Brielle” zou worden.

 

Kruithuisje met voorportaal ?!?

Door Rens van Adrighem

 

In mijn jeugd was het kruithuis een gewelfd bastion. Aan de voorgevel was een klein voorportaal. Het hele pand zag er uit als een woonhuis. Niemand zag dat het een bastion was.

Nu is het gewelf verdwenen, en zie je binnen de kap van het pand. Een kap die nu ‘beschoten’ is, wat vroeger volgens mij niet het geval was.

kruithuis met voorportaal

Waarom het gewelf is verdwenen is mij een raadsel. Het is toch een monument?

 

Voorbereidingen Brielle achter de Voordeur in volle gang!

Brielle achter de voordeur, op zaterdag 22 juni, wordt een heel spektakel. De routekaart / het programma vindt u hieronder en is t.z.t bij de VVV, het museum en de diverse locaties van deze dag verkrijgbaar. Meer informatie over deze dag vindt u in de festiviteitenagenda.

Brielle ad Voordeur - programma

Brielle ad Voordeur - programma - allemaal

 

Promotiefilmpje Brielle 1986

Klik op het filmpje en je bekijkt de promotiefilm op de website van Streekarchief Voorne-Putten Rozenburg:

promotiefilmpje brielle

Promotiefilm Brielle, [1986-1989]

Deze film is gemaakt door Film- en Videoclub Phoenix uit Brielle , met commentaar van Jur Snijders.

Sneeuw op de wallen

Mooie foto’s van Piet de Winter uit Brielle van de vesting in de winter:

winter vesting brielle 1

winter vesting brielle 2

winter vesting brielle 3

Bastion II: het kruidhuisje

 

U vindt Brielle toch ook de mooiste vestingstad?

BRIELLE

De Kampioen van de ANWB is op zoek naar de mooiste vestingstad. Brielle hoopt deze titel natuurlijk binnen te slepen.

Tot 1 juni 2013 kunt u Brielle per mail aanmelden als mooiste vestingstad. Bij uw voorkeur dient u een korte toelichting te geven.  Dit hoeft niet lastig te zijn, want Brielle is een vestingstad waar de sfeer van vroegere tijden nog overal te voelen en te zien is.

Stuur een mail naar: kampioen @anwb.nl onder vermelding van “vestingstad” en wie weet wint Brielle de titel mooiste vestingstad!

April 2013: ‘Wat zijn die kanonnen zwaar!’

Zaterdag 20 april was voor de leden van het Gilde de eerste werkdag, die begon met koffie en gebak tijdens de werkbespreking. Het opknappen van de kanonnen, afuiten en bastions is een gigantische klus die meerdere jaren in beslag zal nemen en daarom is het belangrijk dat de werkzaamheden in een logische volgorde worden uitgevoerd. Peter Kroone en anderen hadden al het werk voorbereid voor de komende tijd.

gilde - opknappen vestingwallen brielle - bij het kruithuisje

Allereerst zal worden gewerkt bij Bastion 2; de trappen bij dit bastion bij het Kruithuis vrij maken van grond en schoon borstelen en de muren van de bunker op  bastion 2 in de voorstrijk zetten.
En tenslotte de deur van de bunker openmaken/lat vernieuwen en verven. Het bleek dat delen van de trappen in slechte staat zijn en in de toekomst moeten worden vervangen.

gilde - verven bunkers vesting brielle gilde - trappen schoonmaken 2 vesting brielle

De afuiten van de kanonnen op dit bastion zijn in slechte staat en moeten geheel of gedeeltelijk vernieuwd worden. Daarom zijn op maandag 22 april de kanonnen van de afuiten getild door een kraan, na een mislukte poging eerder op de dag om dit met een vorktruck te doen. Toch spectaculair want de kanonnen wegen zo’n 2500 kilo per stuk. De afuiten zijn afgevoerd naar de werkplaats van Van Dijk, waar ze hersteld zullen worden door het Gilde.

gilde - kanonnen en affuiten vesting brielle  gilde - affuiten vesting brielle

De overige dagen in april en mei is gewerkt aan bastion 2, het molenbastion. De afuiten zijn hier vorig jaar vernieuwd, maar moesten nog wel worden geschilderd. Bovendien wordt al het ijzerwerk verwijderd en na een goede straalbeurt, weer geschilderd. Ook de twee kanonnen worden zwart geschilderd.

gilde - verven kanon vesting brielleDe kanonnen staan op een houten vloer met de wielen vrij van de vloer, maar het was nodig de vloer onder en naast de kanonnen schoon te maken. Ook hier zijn de trappen op het molenbastion grondvrij en schoon gemaakt.

En rondom de kanonnen is grond weggehaald, zodat ze weer vrij liggen.
gilde- het vrijmaken van het kanon vesting brielle

En een paar dagen later, als alles is geverfd en eindelijk een keer écht schoon is:

gilde - een paar dagen na het schoonmaken vesting brielle
Bent u nieuwsgierig geworden, kom dan eens kijken. Elke zaterdagochtend zijn we aan het werk, voorlopig bij het Kruithuis en molenbastion.

Nieuwe rubriek: “Werk aan de Vesting” van het Erfgoed Gilde.

Elke zaterdagochtend werkt een groep mensen van ‘Het Erfgoedgilde’ aan het opknappen van de wallen. Kanonnen worden schoongemaakt en geverfd, hekken vernieuwd etcetera etcetera.  Alles om de vestingwallen mooier en beter te maken. U vindt hun maandelijkse verslagen met foto’s  in de rubriek “Werk aan de Vesting” op deze website.

Een klacht van de burgerij in 1572

Toen na de inname van Den Briel door de Watergeuzen de stad was versterkt (met o.a. het ‘Lumey-bolwerk’), kwamen er een aantal burgers bij de nieuwe gouverneur – Blois van Treslong – klagen.

In de notulen van het gerecht van 13 november 1572 staat te lezen dat zij in zulke grote armoede door het onderhouden van der soldaten gekomen waren, dat zij verzochten huis en hof te mogen verlaten.

De bezetting bestond in mei 1572 uit 9 vaandels van 150 man sterk. De kosten zullen dus wel opgelopen zijn.

Bron: De Vesting Brielle door W. de Jong

Stadswandelingen tijdens het Bevrijdingsfestival

De klokken van de Catharijne luiden nog…het had heel anders kunnen zijn.
En wist u dat Tataren gedurende de Tweede Wereldoorlog in de Venkelstraat wedstrijden op paarden hielden?
U kunt nu samen met een gids plaatsen bezoeken die velen nooit meer vergeten maar waar anderen niets van wisten.


bommen-op-brielle-wereldoorlog

Op  5 mei 2017 organiseert Gidsengroep Brielle speciale wandelingen langs locaties die de Brielse geschiedenis gedurende de jaren ‘40-‘45 bepaalden.

De wandeling begint om 13.30 en duurt circa 1 ½ uur.

Vertrek wandelingen: Sint-Catharijnekerk
Aanmelden mag via: ajluik@hotmail.com, maar hoeft niet persé. Zorg dat u op tijd bent!
En, omdat we feest vieren, is deelname gratis.

bevrijding brielle wo II

De vestingwerken volgens Rens van Adrighem

Den Briel en zijn vestingwerken - Rens van Adrighem

Oud-Briellenaar Rens van Adrighem is al sinds zijn jeugd bijzonder geïnteresseerd in de geschiedenis van zijn geboortestadje.
Hij probeerde zich altijd al voor te stellen hoe de Brielse vestingwerken er in het verre verleden uitgezien moeten hebben.
Er zijn natuurlijk genoeg oude kaarten, gravures en schilderijen bewaard gebleven, maar hoe de vestingwerken er daadwerkelijk hebben uitgezien, daar is bijna niets van terug te vinden.
Wat hem opviel bij de meeste gravures is dat de situatie van de gebouwen zoals kerken, kloosters en andere belangrijke gebouwen, niet helemaal juist zijn waardoor je geen goed beeld krijgt.  Een aantal oude gravures en tekeningen zocht hij op en bestudeerde ze.
Aan de hand daarvan, samen met oude beschrijvingen, probeerde hij aan de hand van die gegevens, een beeld te schetsen van hoe naar zijn idee een en ander er vermoedelijk uit gezien zal hebben.
Geen werkelijke historische weergaven dus, maar interpretaties van een oud-Briellenaar, met interesse in het verleden.

Op zijn website – waar heel veel over Den Briel beschreven staat – plaatste hij zijn verhaal op deze link: Vestingwerken Den Briel

Het Oranjeplein in en na WO II

Door: Rens van Adrighem

De naam Oranjeplein is ontstaan kort na de Tweede Wereldoorlog. Het was de plaats waar door de Duitse bezetters in de oorlog barakken gebouwd waren, als legerkampement.

Oranjeplein Brielle

Het bastion, dat zich meteen links van de entree van het vestingstadje op de wallen bevind, heet eigenlijk het Westerbolwerk, bastion V. Vanaf augustus tot eind 1945 lagen er Nederlandse militairen – onder Engelse vlag – in Den Briel, die hun intrek genomen hadden in de voormalige Duitse barakken van bastion V, dat omgedoopt was tot ‘Oranjekamp’.

Op 9 oktober 1948 werd in de barakken, waarvan de meesten bewoond werden door in de oorlog getroffen gezinnen, het noodbadhuis geopend voor de Brielse bevolking. Bijna niemand had eind jaren veertig en de jaren vijftig en zestig een douche of badkamer, dus ging menig Briellenaar op het Oranjeplein ‘badderen’. Op 4 maart 1943 werd namelijk het badhuis dat in de Langestraat was, getroffen door een bombardement, waarbij het verwoest werd.

oranjeplein brielle2Op het Oranjeplein waren 14 woningen. In 1949/1950 zijn er twee noodwoningen bijgezet op het grasveld. Deze vielen op omdat ze zwart geverfd waren. De bestaande barakken waren namelijk groen. Het bracht het totaal aan woningen op 16.  Er hebben verschillende families gewoont: van Citteren, Schilperoord, Hollemans, Koelewijn, De Bruin, Breen, Teun Treure, Roskam, Van der Steen, Warbout, Ritmeester, Botbijl, Holleman, Langendoen, Hensen, Bravenboer, Miezelmoe, Kramer,  Hage- van der Linden, Hoogstraten, van der Reijden en Janus Smit die badmeester was. Later werd Arie Steenbergen de badmeester. In het badhuis kon je een douchebad nemen voor 25 cent of genieten van een ligbad – waarvan er maar één was – voor een gulden. Ruim 200 personen maakten per week gebruik van het badhuis.

 

Herinneringen en Anekdotes:

 

oranjeplein4Volgens Aard Heijmans was het de sport van veel jongens, om over de tussenmuurtjes van de douchehokjes te kijken of er iets spannends aan de andere kant te zien was. Als de badmeester dat merkte kreeg je op je donder en was je een paar weken niet welkom in het badhuis.

Gerard Hage speelde destijds in een band (The Cheetahs), met onder andere Jan Koster. Zij repeteerden soms in de openlucht voor de bunker. Het was altijd een gezellige boel op het Oranjeplein. Een kleine, knusse gemeenschap op zich.

Ton Vink van Garage Vink in de Nobelstraat kan het zich nog herinneren als de dag van gisteren: ‘Geweldig. Elke zaterdag gingen we naar het Badhuis, badmeester Harry Smit was tevens badmeester op de Wallen. Het heette toen De Vlooien. We gebruikten de badkuip als glijbaan: het water spoot dan onder de deuren door, dat was dan gelijk twee weken geen Badhuis vond Smit. Elke zaterdag ging een klant van ons – n.l Koos Spoor, hij woonde in de Vrouwenhoflaan – op zijn motor naar het Badhuis. Daarna kwam hij altijd bij ons benzine tanken. Daar wachtte ik altijd op: ik kreeg altijd een fooi, 10 cent. Het was een leuke tijd.’

Het badhuis sloot op 31 december 1967. In die zelfde periode vertrokken toen de laatste bewoners en is het kamp afgebroken. Het bastion is toen weer in zijn oude luister hersteld.

Oranjeplein Brielle Bastion V
 

Het kruithuisje op Bastion II

kruithuis

Foto: Piet de Winter

Het Kruithuisje op Bastion II van de vestingwallen, nabij de molen, stamt uit 1633. Dit magazijn herinnert aan het Brielse garnizoensverleden.

Het staat, omgeven door een kleine gracht, op het Kruithuisbolwerk, een van de negen bastions die de Brielse vesting telt. Het bevatte vroeger het kruit voor de kanonnen en geweren en staat in een zogenaamd ‘hol’ bolwerk. Het water in de gracht werd in 1810 gebruikt om er tijdens een brand op het Molenbolwerk (de molen stond toen in brand) de opgeslagen voorraad kruit in te gooien, om erger te voorkomen.

Zwembad in de Molenvest

Zwembad molenvest 1950

Zwembad molenvest 1950

Door een stadsgids:

In de Molenvest was vroeger het zwembad. Oorspronkelijk werd deze gebruikt voor de torpedisten die er zwemles kregen. Via een poterne kon men het zwembad bereiken. (is er nog, alleen afgesloten). De Brielse jongedames maakten gebruik van het uitzicht op de wallen etc.  etc.
Het ‘ echte’ zwembad bevond zich aan de stadszijde. Aan de andere kant van het Molenvest was een strandje met uiteraard hetzelfde water maar gratis (vlooienbad).

Door Rens van Adrighem:

Het zwembad van Den Briel was in de Molenvest. Om in het zwembad te kunnen zwemmen moest je betalen dus gingen de meesten zwemmen aan de overkant in het “vlooienbad”, want dan was het gratis en het was hetzelfde water. Om in het zwembad te komen, moest je via een poort onder de wallen door. Het zwembad was afgesloten door een houten palissade in de vest.

Met palen afgezette zwembad in de molenvest brielle

Er was een ondiep bad en twee diepe baden. De badhokjes, tegen de wallen aangebouwd, hadden houten roosters die voor een glibberige toestand zorgden. Je kleding moest je aan een ijzeren hanger in het kledinghok hangen.

zwembad molenvest met kleedkamers
Op de foto: De kleedkamers staan waar het Vlooienbad was, met ervoor een grasweide en een heus strand.
Het diepe bad was links tegen de wallen aan. Helaas niet zichtbaar.

Begin jaren vijftig werd er een nieuw zwembad gebouwd, waarbij het oude zwembad en het vlooienbad bij elkaar getrokken werden. De vest waarin het zwembad lag werd leeg gepompt en lag toen vol met vissen. De kleedkamers werden aan de kant van het vlooienbad gebouwd. Ook werd daar een strand gecreëerd zodat je daar kon zonnen. Mevrouw Luyendijk uit de Coppelstockstraat zat aan de kassa en ‘ome’ Ko Nobels was de badmeester. Er was een hoge en een lage wip en er was een groot houten vlot van twee bij twee meter in het diepe bad, waar de jeugd veel plezier mee beleefde.

Het vernieuwde zwembad - brielle

Wie aan het zwembad denk, ruikt meteen die penetrante zure lucht van de Kalkfabriek, waar het zwembad achter lag. Begin jaren ’70 opende het overdekte zwembad “De Dukdalf” in de wijk Klein Goote zijn deuren, waarmee er een einde kwam aan het zwembad in de Molenvest en dat werd toen afgebroken.

kalkfabriek

Boven het witte poortje door de wallen ligt het zwembad. Aan de overkant was het Vlooienbad.

 

Foto’s uit het Streekarchief (met dank aan Jopie van der Voorde):

 

Oude zwembad 1926

Oude zwembad 1926

 

 

Toegangspoortje tot het oude zwembad

Toegangspoortje tot het oude zwembad

 

“Via een pad over een scheidingsdijkje, langs de wip en het glazen huisje van de badmeester, kwam je van de kant van de wallen naar de kleedruimten en vica versa.”:

Nieuwe zwembad met het oude nog in zicht

Het nieuwe zwembad

 

 

Heeft u ook herinneringen aan het zwembad aan de Molenvest? Stuur ons dan uw verhaal, dan zetten we deze op deze pagina. Mail deze (met foto’s als mogelijk) naar: webmaster@kunstencultuurbrielle.nl. U kunt hiernaar toe ook al uw andere verhalen en foto’s over de vestingwallen mailen, dan kijken we of ze passen op de website.

 

Facebook_iconHieronder vindt u de reacties van oud-Briellenaren op Facebook: 

Rens van Adrighem: De kleedruimtes stonden waar het Vlooienbad was. Met een zonnewei en een mooi strandje. Er was een ook een diep bad met een hoge- en een lage wip, en niet te vergeten het vlot waarop de jeugd zich vermaakte met de vrolijke (gezette) mevrouw Bravenboer, die vrouw Prik genoemd werd.
’s Zomers ging ik elke morgen om zeven uur – vóór schooltijd – zwemmen. Het water was vaak nog geen 15º. Elke morgen kwam de oude meneer Weltevrede – die was rond de 80 jaar – een aantal baantjes trekken in het vierde bad.
Jan Bazen: Een prachtige tijd. Ik krijg gewoon heimwee als ik aan het zwembad denk. En op het vlot heb ik heel wat gespeeld.
Susanna Kortenbout-Weltevrede: Mijn vader ging elke avond zwemmen met Dick de Bruin en Frans Zoetemeijer. Hij kon het hele zwembad onder water door zwemmen en maakte salto’s van de hoge wip. Ko Nobels de badmeester, mevrouw Van Zanten en mevrouw Luiendijk verkochten kaartjes in het hok bij de ingang. Als ik er aan denk ruik en zie ik het allemaal voor me!

Anke Dedem- Eegdeman: Ik moet gelijk aan meneer Nobels met de haak dat je niet kon zinken denken, hahaha.
Jan Bazen: Ik heb mijn A en B diploma daar gehaald. In de avond gingen we daar ook palingen in het zwembad. En vangen hoor! Vissen deed Nobels ook. We mochten met het zwemmen niet in zijn buurt komen dan. Dat was waar hij altijd in dat hokje zat. Op een keer hadden we een bes aan zijn haak gedaan, en ging de dobber onder. En wij kijken,… en ja hoor: hij dacht dat ij beet had. We konden niet meer van het lachen en wat was hij kwaad. Als je ouder was dan een jaar of 12 ging je altijd rechts van de douches liggen met natuurlijk ook de meisjes. Dan voelde je je eigen al groot en daar kreeg je dan je eerste verkering met natuurlijk je eerste zoen.
Ik kom nog wel eens meisjes en jongens tegen van school en gek hè,… we hebben het dan altijd over het zwembad en zeggen dan: konden we het nog maar eens overdoen. Voor fl. 7,50 kon je bij de gemeente een kaart halen voor het hele zwemseizoen. Van april, tot 15 september. Dan was het over.

Rens van Adrighem: Ja dat was in de goeie ouwe tijd. Toen Brielle nog Den Briel was. En dat is geen ouwelullenpraat, maar de naakte waarheid.

Jan Bazen en Anke Dedem- Eegdeman: Helemaal mee eens! Zeker weten!

Fundamenten van de Noordpoort opgegraven

Door Rens van Adrighem

Begin jaren ’74 werd een brok Brielse geschiedenis blootgelegd. Een groot gedeelte van de fundamenten van de historische Noordpoort werd opgegraven. Door het rammeien van deze poort op 1 april 1572 door de watergeuzen, werd de stoot gegeven aan een vrije onafhankelijke Nederlanden. Op dat moment was men al meer dan anderhalf jaar bezig met de restauratie van de stadswallen, beren en vesten. 

Opgraving Noordpoort 1975.  (Krant foto)

Opgraving Noordpoort 1975. (Krant foto)

Men was nog niet begonnen met het Noordelijke gedeelte van het stadje, maar men kon geen weerstand bieden aan de nieuwsgierigheid om al opgravingen te doen rond de historische poort die in 1619 is afgebroken. Een deel van de fundamenten was in 1922 opgegraven en op 1 april van dat jaar door koningin Wilhelmina onthuld.
Bij de opgraving van 1974 – 40 x 8 meter – bleek de poort een veel groter fundament te hebben dan aanvankelijk werd gedacht. De steunberen lopen ver door in Noordelijke richting, terwijl de kantelen van de poort aanmerkelijk groter blijken dan werd vermoed. Dat waren de eerste indrukken die men na vier eeuwen kreeg. Een andere bijzonderheid was dat vlak bij de poort een deel van een Delfts-blauw bord gevonden werd. Uiteraard is men met de grootste omzichtigheid te werk gegaan niet alleen vanwege de meest historische plaats van Nederland, maar ook voor de restauratie en misschien wel een herbouw van de Noordpoort. Maar dat zal wel voor altijd een droom blijven van de Briellenaren. Voor de restauratie van de fundamenten van de poort zo ze er nu bijliggen, heb ik zelf nog ruim honderd kloostermoppen geschonken die ik tegen kwam in ons toenmalig pand Wellerondom 10.

Opgegraven Delfts-blauw bord Noordpoort 1975  (Krant foto)

Opgegraven Delfts-blauw bord Noordpoort 1975 (Krant foto)

Een wijkje op een bastion: het Burgemeester Egter van Wissekerkeplein

De vesting maakt deel uit van het beschermd stadsgezicht van Brielle. Daarom is het opvallend dat op een van de bastions een compleet wijkje is gebouwd.

Kaaipoort, zicht op Burgemeester Egter van Wissekerkplein

Kaaipoort, zicht op Burgemeester Egter van Wissekerkplein

Dit kwam tot stand in de jaren 1937-1939. Tot kort daarvoor vormden het bastion en de Kaaipoort nog een belangrijke doorgang naar de stad. In 1936 kwam daarin echter verandering toen even ten zuiden een coupure in de wallen werd gemaakt waardoor het verkeer de stad gemakkelijker in en uit kon en een betere verbinding ontstond met de in 1934 aangelegde Groene Kruisweg. De oude Kaaipoort en bijbehorende bastion raakten nu buiten gebruik. De timmerman/aannemer Van der Zee (1891-1977) zag direct de mogelijkheden en bouwde er twaalf huizen rond een pleintje en met het zicht op de historische stadspoort.

Begraven onder de wallen…

Door Rens van Adrighem

In 1959 speelde ik met mijn vriendjes Frans Verhoef en Aart van ’t Hof op een middag op de wallen tussen de Langepoort en Bastion VIII toen ik met mijn voet wegzakte en er een put ontstond. We zijn toen wat verder gaan graven en stuitten op een gewelf. Na verder graven, konden we er zelfs inkruipen.
tekening rens van adrighem

Het tongewelf was zo’n 2.50 x 2.50 meter, gebouwd tegen een kloostermoppen muur met daar in een schietgat en bovenop een weergang. Daar hebben we toen archivaris Jac. Klok bijgehaald en die vertelde ons dat onder dat hele stuk wallen de oude stadsmuur met gewelven nog zat. Voor mij een zeer interessant verhaal, want ik vond alles wat met het oude Brieltje en haar geschiedenis te maken had boeiend.

Op de Lagere school maakte ik daar een tekening in oost-Indische inkt van. De originele tekening heb ik helaas niet meer, maar ik maakte deze naar mijn herinnering. Oud klasgenoot Aard Heijmans vertelde mij enkele jaren geleden, dat hij zich nog goed kon herinneren dat ik die tekening van het gewelf maakte.

Eigenlijk zou dat hele stuk muur met de meerdere gewelven – die daar nog zitten – blootgelegd moeten worden. Dat moet toch een enorme trekpleister zijn voor het toerisme. Ook de resten van de stadsmuur aan het einde van de Langestraat hadden nooit weggewerkt hoeven/moeten worden. Ook die had men simpelweg bloot kunnen leggen als historische trekpleister. Misschien een idee voor de toekomst?

Een plattegrond uit 1649

In 1649 werd Brielle opnieuw cartografisch vastgelegd, nu door Willem Jansz. Blaeu. Vondel schreef over Blaeu:

‘Hij zet u geen feestmaal van taart  of marsepein voor […], maar kaarten, graadbogen, astrolabia en globes, hol van binnen en bol van buiten, beschilderd met figuren en wonderlijk gekke afbeeldingen. Hij laat boeken het licht zien waarvoor zeelui hem dankbaar zijn: hij peilt de ondiepe plaatsen en waarschuwt voor de banken, wijde inhammen en bochtige baaien ..’.

Willem Jansz. Blaeu werkte onder andere bij de Deense astronoom Tycho Brahe, van wie hij instrumenten en globes leerde maken. Terug in Nederland kwam in 1630 zijn eerste atlas uit, met 60 kaarten en tekst in het Duits, Nederlands, Latijn en Frans. In 1633 werd hij aangesteld als kaartmaker van de VOC en als examinator van de VOC-stuurlieden. Zijn kaart van Brielle geeft de stad in vogelvlucht weer, met veel goed te onderscheiden gebouwen. Helaas blijken dit vaste tekenpatronen te zijn die niet gebaseerd zijn op de werkelijkheid.

johannes blaeu - brielle omstreeks 1650

Bevrijdingsconcert ‘Van Byzantium tot Brielle’

Op 5 mei 2013 vindt een uniek concert plaats tijdens het bevrijdingsfestival van Brielle.
Het Utrechts Byzantijns Koor en het Hoorns Byzantijns Mannenkoor bundelen hun krachten. Zij brengen Slavisch Byzantijnse gezangen en enkele kozakkenliederen, die in het teken van bevrijding zullen klinken. Het samen gaan van de diverse klankkleuren van beide mannenkoren levert een unieke uitvoering op waarin de Russische en Oekraiense ziel, de melancholie, vreugde. spiritualiteit en stoere mannenklank de Cathathrijnekerk zullen vullen.
Speciaal voor deze gelegenheid heeft het Dichterscollectief Polder II Poëzie nieuwe gedichten geschreven, die op verschillende manieren te horen en te zien zullen zijn. Brielse leerlingen van groep 8 hebben ook bijgedragen met zelf geschreven gedachten.
Een prachtig nieuw geschreven lied ‘Hej jij daar, Brielle’ wordt door alle deelnemers groots, mooi en meeslepend uitgevoerd. Kortom, meer dan een concert: een BELEVENIS!
Zondag 5 mei 2013, Catharijnekerk, St. Catharijnehof 11, Brielle. Aanvang: 15.30u. Toegang: 15 E
reserveren: s.gelderland @brielle.nl

Voor muzikanten en zangers, die een uitdaging aan willen gaan is op 4 mei een Muziekworkshop georganiseerd. De resultaten van deze workshop worden in het concertprogramma van 5 mei geïntegreerd. Je doet niet alleen mee aan de workshop op 4 mei maar treedt dus ook op in het bevrijdingsconcert op 5 mei !!!
Indien je als zanger mee wilt doen hoef je geen enkele ervaring te hebben. De workshop is laagdrempelig en een prima stap om eens met je zangstem in het diepe of de in hoogte te springen! Ben je al heel ervaren ben je uiteraard ook van harte welkom. Grigori Sarolea is als workshopdocent in staat van alle niveaus een fijn muzikaal geheel te smeden waarin alle kwaliteiten tot hun recht komen.
Indien (ook) als instrumentalist mee wilt doen aan de workshop ben je van harte welkom. Je moet dan wel al enige ervaring hebben: Grigori gaat je niet uitleggen “waar de A zit…” Of je instrument geschikt is hangt af van je ervaring. Neem hiervoor gerust even contact op met Grigori: grigorisarolea@gmail.com (met als onderwerp workshop 4mei13).
De workshop vindt plaats in de Catharijnekerk (!) op 4 mei 2013 van 11.00u tot 15.00u.
kosten: E 20,00 inschrijven via: workshop4mei@gmail.com

Archiefkast in het stadhuis

Het stadhuis bezit twee oude eikenhouten archiefkasten, beide  met een tweetal deuren met diagonaal ijzeren traliewerk. De grootste van de twee (in de raadszaal) dateert uit de tweede helft van de 17e eeuw en bevat een omvangrijke serie resolutieboeken van de Staten van Holland en Westfriesland (Brielle had als stemhebbende stad zitting in de Staten).

Kast001schuttersstukken

Deze kast heeft bolpoten en daarboven een drietal pilasters met gedetailleerd gesneden corintische kapitelen. Op de kapitelen rust een hofdgestel met een geheel met snijwerk gevuld fries. Hier zijn, tegen een achtergrond van krullende acanthusbladeren enkele putti, vogels en een tweetal jachtscenes uitgebeeld. De kroonlijst boven het fries wordt ondersteund door een reeks gesneden klosjes. Boven op de kast is een frontonvormig, gesneden opzetstuk geplaatst. Dit opzetstuk, zonder omlijsting en geheel opengewerkt, toont het stadswapen met zijn schildhouder, omgeven door krullende bladranken met hier en daar bloemen en druiventrossen. Al het snijwerk, aan kapitelen, fries en opzetstuk, is donkerbruin geverfd, met goud voor de belangrijke details.

Bron: “ Voorne Putten” door P. Don.

 

De Brielse schutterij: ‘Iedere schutter een pond buskruit’

Bron: “ Brielle, stad in de landen van Voorne” door J. Klok

 

oranjevendel - schuttersstukken brielle

In het archief is een document bewaard gebleven uit 1523, waarin het stadsbestuur de schutterij nieuwe privileges gaf. Het is een uitvoerig stuk, waarin allerlei regels werden gesteld. Wij kunnen het beschouwen als de officiele bevestiging van de vereniging van Brielse schutters die zeker al meer dan 100 jaar in deze stad had bestaan.
Tevens was het een nieuw begin van de vereniging die, onder de naam van de Colveniers van Sint Sebastiaen, gedurende honderden jaren (?EC) een belangrijke plaats in de Brielse gemeenschap zou gaan innemen.

Het stuk bevat een groot aantal regels, zoals:

 

Schuttersstukken in de raadzaal van Brielle

schuttersstukken

 

In het stadhuis hangen drie schuttersstukken, die omstreeks 1660 door Maerten van der Fuijck werden geschilderd. Deze stukken hingen oorspronkelijk in de Doelen, maar werden in 1807 opgerold en op de zolder van het stadhuis opgeborgen. In 1908 kwamen zij weer onder de aandacht en in de jaren daarna werden zij gerestaureerd en in het stadhuis opgehangen. Nu hangen er twee in de raadzaal en één in de kamer van burgemeester en wethouders.

De drie schilderijen stellen de drie Brielse vendels voor. Het grootste toont het Oranjevendel (zie foto onder, red). Dit stuk is gesigneerd en gedateerd 1660 en als bijzonderheid kan worden vermeld dat wel wordt aangenomen dat de zittende figuur in het wit een zelfportret van Van der Fuijck is. Tegenover het Oranjevendel hangt in de raadzaal het Blauwe vendel. Het derde stuk stelt het Witte vendel voor.

In 1908 kwamen zij weer onder de aandacht en in de jaren daarna werden zij gerestaureerd en in het stadhuis opgehangen.

oranjevendel - schuttersstukken brielle

Bron: P. Don, Voorne-Putten, Zwolle/Zeist 1992, p 163

Bomen of gras op de brielse wallen?

Door een stadsgids

gras op de wallenDe geschiedenis van de vesting Brielle begint in 1338 toen Brielle van Dirk van Voorne het recht ontving om zichzelf te verdedigen. In het charter staat dat Dirk van Voorne “ aan den goeden luden van den Briele ghewaert da si huur stede vesten mogen en hem zelven bewaeren te behoudene haer stede, haer lijf ende huer goed alsoo als hem oerbaerlic dinke”.

Door het stadsbestuur werd op grond hiervan eeuwenlang een onbepaald eigendomsrecht op de wallen en vesten opgeeist. Dit betekende, dat de stad het genot van beplantingen en van het grasgewas van de wallen en de bolwerken had, evenals van de visserij in de grachten.

Eerst in 1678 schijnt dat recht van de stad in twijfel te zijn getrokken. De vestingwerken stonden toen onder toezicht van de Staten van Holland, die betaalden voor het onderhoud.
Op 30 maart 1678 werd door de commandant van de vesting onder andere aanspraak gemaakt op het recht tot het snijden van gras op de wallen, ten behoeve van zijn paarden en tot het vissen in de gracht. Dat heeft toen tot uitvoerige beraadslagingen en memorien aanleiding gegeven.

Bij de verlegging van de vesting na 1702 is bij herhaling aangedrongen dat het recht op het grasgewas op de wallen aan de stad zou blijven. Uiteindelijk is bij contract van 25 November 1733 bepaald, dat de stad het genot van het grasgewas aan de binnenzijde der wallen zou hebben van het banket tot het maaiveld, welk gras wel gemaaid maar niet beweid mocht worden, terwijl de verdere bezorging van de wal met bomen, die daar toen stonden, zou blijven ter beschikking van de Gecommitteerde Raden (die door de Staten van Holland belast waren met het gewone onderhoud).
In 1756 werd een voorstel aangenomen tot afkoop van het genot van het grasgewas voor f 250,- per jaar.
Ten tijde van de inlijving van het Koninkrijk Holland bij het Franse keizerrijk (1795-1813), is deze jaarlijkse bijdrage afgekocht. Hiervoor is de som van 10.000 francs aan de stad betaald.

In 1975 zijn de wallen en vesten gerestaureerd, waarbij de toestand van 1713 als uitgangspunt diende. Het is de taak van de gemeente om dit wallencomplex te onderhouden. Brielle heeft weer het genot van het grasgewas. Deze grasmat vraagt extra aandacht. Het dient geen gladgeschoren gazon te zijn. Gestart is met een aangekocht mengsel graszaad, dat is vermengd met graszaad dat werd gewonnen op een dijk in de omgeving. De op een dijk thuishorende grassoorten (bijv. Goudhaver en frans raaigras) zijn daarin aanwezig. Verder is zaad gewonnen van kruiden die langs dijken groeien, wat ter plaatse werd uitgezaaid. De wal wordt zodanig gemaaid, dat het gras de gelegenheid krijgt om zich te ontwikkelen.

De voet van wallen en bastions werd van oudsher met scherpgepunte palissaden of dichte doornstruiken beplant, om beklimming te voorkomen.
Bij de restauratie werden in Brielle opnieuw meidoornhagen aangeplant.

Rietkragen passen niet bij een vestingwal. De aanwezige rietzomen waren niet echter niet alleen fraai, maar bieden bovendien broed- en schuilgelegenheid aan verscheidene riet- en watervogels en ze herbergen bijzondere planten. Er is zorgvuldig nagegaan waar het mogelijk en wenselijk was om het riet te sparen zonder al te veel in conflict te komen met andere belangen, zoals die van de sportvisserij.

Beplanting van wallen en bastions was in het verleden om verscheidene redenen belangrijk:schapen op de wallen
– de wortels van bomen verstevigden de wallichamen, zodat verzakken of afspoelen van grond door zware regen werd tegengegaan;
– bomen camoufleerden geschutopstellingen en gedurende gevechten bleef rook tussen de bomen hangen en vormde een rookgordijn;
– hout kon dienen voor het dichten van bressen en het maken van een afsnijding ‘ retranchement’ en vanzelfsprekend als brandhout enz.;
– in vredestijd waren de wallen met bomen en grachten een geliefd wandelgebied voor de bevolking.
Bomen mochten niet worden geplaatst daar waar ze uitzicht of verkeer belemmerden, dus niet op buitentaluds.

In 1969 werd het plan tot restauratie van de vestingwerken in de gemeenteraad ter tafel gebracht. Onder de bevolking ontstond onrust, omdat men meende dat de wallen van alle beplanting zou worden ontdaan en dat er geen beplanting meer zou komen. Een bomen comité werd opgericht. Hoewel het nooit in de bedoeling geeft gelegen de wallen onbeplant te laten, immers ook toen de wallen een zuiver militaire functie hadden werden er volop bomen geplant, was de argwaan niet geheel onbegrijpelijk. Een voorlopig onderzoek, samen met Staatsbosbeheer, wees op de wenselijkheid alle bestaande bomen ( vnl. Populieren) vanwege hun gezondheidstoestand en leeftijd te vervangen door een nieuwe beplanting. Dit zou dan wel in fasen gebeuren. Tot recente datum is men hiermee bezig geweest.

Bronnen: “ De vesting Brielle” door W. de Jong,
“ De vestingbouw van stap tot stap” door C.D. Lepage.

Een okshoofd wijn en een halve vat bier

Op 1 mei 1747 (na de inval van de Fransen in Staats-Vlaanderen in April 1747) werd in Brielle het bericht ontvangen dat aan de kant van Terheijen een vloot van 50, vermoedelijk Franse schepen in het zicht was.
Er werd direct bevel gegeven om het geschut op de wallen te brengen. De notulen van de vroedschap en magistraat van die dagen bevestigen dat alle ingezetenen, zonder onderscheid van rang of stand, zich beijverden om het geschut op de wallen te brengen en daar de nodige embrasures te maken. In de nacht van de eerste op de tweede mei werden 30 stukken geschut op de wallen gebracht. Op de tweede mei waren op de wallen en buitenwerken 70 stukken op affuiten in orde gebracht. Van de tweede tot de zevende mei is, met stilstand van alle andere bedrijven, onafgebroken voortgewerkt.

vat bier okshoofd wijnVan stadswege werd daarna aan iedereen die het verlangde een daggeld van 80 cent uitgeloofd. Iedereen die onder een vendel had meegewerkt, werd onthaald op een okshoofd wijn en een half vat bier voor elk vendel.

Daar eindigt het relaas. Meer viel er ook niet te vermelden, want van een Franse vloot is nooit iets te zien geweest. Het was een vissersvloot, die reeds vertrokken was toen men in Brielle nog zwoegde om de kanonnen op de wallen te brengen.

Bron: De vesting Brielle door W. de Jong.

Opgraving stadsmuur Langestraat

EPSON scanner imageIn april 1998 is in opdracht van de gemeente Brielle door het Bureau Oudheidkundig Onderzoek van gemeentewerken Rotterdam (BOOR) archeologisch onderzoek verricht op het terrein van de vroegere meisjesvakschool, waar over een lengte van ruim honderd meter de historische stadsmuur is opgegraven.

De opgravingen werden onder leiding van archeoloog drs. A.J. Guiran uitgevoerd. De opgegraven muur ligt vrijwel parallel aan de Langestraat; na circa 62 meter knikt de muur in de richting van de Burgemeester H. van Sleenstraat.

De indrukwekkende funderingen van de stadsmuur zijn over het algemeen over een hoogte van 1.50 à 2.20 meter bewaard gebleven. Aan de achterzijde van de muurfunderingen is, op onderlinge afstand van ruim drie meter, een groot aantal steunberen aangetroffen. Deze dienden om de muur in balans te houden en om de tongewelven te dragen, waarop een weergang was aangebracht.
De lengte van de gebruikte bakstenen (27 – 29 centimeter) geeft een – voorzichtige – indicatie voor de datering van de muurfunderingen: de eerste helft van de veertiende eeuw. Een bakstenen vloertje tussen de steunberen en een beerputje uit het laatste kwart van de veertiende eeuw wijzen op een mogelijke bewoning onder de bogen van de weergang.

boogconstructie stadsmuur langestraat

Bron: streekarchief vpr

Een heel bijzonder fenomeen is de doorgang in de stadsmuur ter hoogte van het midden van de Maarlandse haven. Deze doorgang is al aanwezig in de eerste aanleg van de stadsmuur.
De doorgang in de muur was een onverwachte en zeer interessante vondst. In de opening werden brokstukken van een gemetselde boog aangetroffen. Een groot gedeelte van vermoedelijk een gemetselde boogconstructie bleek in de opening naar beneden te zijn gestort. Aan weerszijde van de opening werden de resten van houten palen gevonden. Die zijn met dendrochronologisch onderzoek* gedateerd op circa 1360.

De stadsmuur verloor haar functie aan het eind van de zestiende eeuw door de modernisering van de verdedigingswerken. Ergens in het midden van die eeuw is men de sluisgang gaan slopen. Een grote uitgraving getuigt van deze activiteit. De vulling van deze uitgraving bestaat onder andere uit mest en puin. Er komen naast aardewerk en dergelijke ook bijzondere vondsten als gebrandschilderd glas in voor.

 

 *Dendrochronologie of jaarring(en)onderzoek is de wetenschapsdiscipline die zich bezighoudt met het dateren van houten voorwerpen of archeologische vondsten aan de hand van in de voorwerpen herkenbare groeiringen.

 

Uitgelicht: Plattegrond

brielle-bird-view

Tussen 1558 en 1575 vervaardigde ‘koninklijk geograaf’ Jacob van Deventer plattegronden van ongeveer 260 vestingsteden in de zeventien Nederlandse gewesten die op dat moment deel uitmaakten van het Spaanse rijk onder Philips II. Het werk van Van Deventer wordt algemeen als een mijlpaal in de Nederlandse cartografische traditie beschouwd. Zijn kaarten vormen een historische bron van grote waarde. Geen enkel ander land kent een vergelijkbare reeks stadsplattegronden.
Jacob van Deventer kreeg de opdracht omdat Philips II zich geconfronteerd zag met dreigend oproer in de Nederlandse gewesten, waarover hij sinds het aftreden van zijn vader Karel V in 1555 het gezag voerde. Met het oog op militaire acties liet de koning alvast alle strategisch belangrijke plaatsen in kaart brengen. Van Deventer hanteerde bij zijn karteringswerk de driehoeksmeting om eerst de hoofdstructuur van een stad in beeld te brengen. De ligging van de stadsmuren en markante gebouwen, zoals kerken, kloosters, kapellen, het stadhuis en vestingwerken, werd zo nauwkeurig mogelijk weergegeven. Vervolgens vulde hij de plattegrond verder in door de straten met passen te meten. Hierbij maakte hij gebruik van instrumenten als het kompas en de
bóussole (om hoeken te meten). Deze werden vervolgens – waarschijnlijk in combinatie met geschetste topografische details – met pen overgetekend en ingekleurd. De aldus ontstane kaarten worden ‘minuten’ genoemd, die op hun beurt hebben gediend als basis voor ‘netkaarten’. Het resultaat van Van Deventers inspanningen is indrukwekkend. In de Biblioteca Nacional te Madrid worden twee dikke banden met de netkaarten bewaard, een derde band is verloren gegaan. Opvallend is dat de huidige kadastrale kaart van Brielle ‘door de oogharen gezien’ nog hetzelfde beeld geeft als omstreeks 1560 getekend.

Modernisering

Door Aart van der Houwen

In de volgende eeuw bleef de vesting in grote lijnen voldoen aan de eisen van de tijd. Wel werden omstreeks 1860 op diverse plaatsen bomvrije ruimten gebouwd. Deze werden meestal tegen of in de aarde wallen gebouwd. Een groot munitieberging werd gebouwd in het Hollebolwerk; ervoor werd een extra wal gelegd. Ook in het Lijnbaanbolwerk en het Kijkpaalbolwerk werden dergelijke, kleinere ruimten gebouwd.

Om de stad verder te verdedigen werd in 1858 bij de ingang van de haven de havenbatterij gebouwd, een kleine schans met bomvrije ruimten en kanonnen.

Eind negentiende eeuw verloor de vesting haar militaire betekenis en kreeg Brielle toestemming om de Waterpoort (1894) en de Zuidpoort (1900), af te breken.

De nieuwe wallen

door Aart van der Houwen

In 1713 was de vesting Brielle een feit. Het resultaat van bijna twintig jaar werken was een mooi voorbeeld van het zogeheten (oud) Nederlands vestingstelsel. In de plaats van de (relatief dunne) stenen muren waren brede aarden wallen en bastions opgeworpen, omgeven door een brede gracht.

De kogels van de vijand hadden weinig effect op de wallen; zij werden erin gesmoord. Vanaf de vooruitgeschoven bastions kon de vijand op afstand worden gehouden en een aanval op de courtines (de wal tussen de bastions) worden afgeslagen. Om de vijand nog verder terug te dringen waren zowel in de bastions als op de courtines kanonnen geplaatst.

De vesting telt negen bastions, met elk een eigen naam: het Molenbolwerk, het Kruithuisbolwerk, het Galgebolwerk, het Bleykersbolwerk, het Westerbolwerk, het Hollebolwerk, het Oranjebolwerk, het Lijnbaanbolwerk en het Kijkpaalbolwerk. Daar buiten liggen in de veste nog vijf ravelijnen: vier daarvan liggen voor de stadspoorten en dienden om deze te beschermen; de vijfde – het waterravelijn – diende als extra bescherming voor de courtine aan de zuidoostflank.
Tenslotte waren er nog twee sortiepoortjes in de oostflank, waardoor een uitval gedaan kon worden.

In 1780, ten tijde van de Vierde Engelse Oorlog (1780-1784) werd de vesting in staat van verdediging gebracht en stonden er meer dan honderd stukken geschut opgesteld op de wallen. In 1794, bij de komst van de Fransen, werd de stad opnieuw gereed gemaakt voor de strijd en werden de kanonnen weer vanuit het arsenaal naar de wallen gereden.

De stad krijgt haar definitieve vorm

Op het eind van de zeventiende eeuw, op 23 juli 1694, namen de Staten (eindelijk) het besluit om Brielle op een ingrijpende wijze van nieuwe verdedigingswerken te voorzien. De nieuwe vorm die de stad zou krijgen werd ontworpen door vestingbouwers Willem Paen (die werkte voor de Staten van Holland) en zijn beroemde evenknie Menno van Coehoorn (werkzaam voor de stadhouder en de Staten-Generaal). Sinds 1713 is er weinig aan de vesting veranderd, zodat de verdedigingswerken tot de belangrijkste van Nederland behoren.

Brielle, Eén van de steden waarover Willem Paen, de inspecteur-generaal van de fortificatiën in de provincie Holland, advies vroeg aan Van Coehoorn was een strategisch aan de Maasmond gelegen stad: Brielle. Hij had al eerder een ontwerp ingediend ter verbetering van de verdedigingswerken van de stad, maar het bestuur van de provincie had daar niet direct mee ingestemd. In 1700 kwam Menno van Coehoorn een dag naar Brielle  en deed aanbevelingen die Willem Paen kon verwerken in zijn nieuwe ontwerp. Het plan bevatte het idee voor een afsnijding van de stad in het zuiden, waar de stad het kwetstbaarst was – een idee dat in 1618 ooit al was ingediend, maar nooit was uitgevoerd.

Vervolgens was het aan het Brielse stadsbestuur om akkoord te gaan, maar de vroedschap had opmerkingen en bezwaren bij het ontwerp van Paen en Van Coehoorn. Zo zou  bijvoorbeeld het Sint-Catharinagasthuis in Paens’ plan geheel verdwijnen en diverse huizen moesten wijken, waarvoor de eigenaren een vergoeding moesten ontvangen. Paen paste zijn ontwerp aan, en dat resulteerde in 1703 in een definitieve ontwerptekening die zich in de collectie van het historisch museum van Brielle bevindt. Daarin is te zien dat de beoogde vestinggrens een stukje opgeschoven is, waardoor het Sint Catharinagasthuis niet afgebroken hoefde te worden.

 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.